Waardering, ik wou dat ik er zonder kon. Ik wou dat ik kon zeggen, ‘het kan me niet schelen wat iedereen vindt, ik ben toch wel happy met wie ik ben en wat ik heb gedaan’. Dat lijkt me zo heerlijk. En weet je, in sommige gevallen is dat ook zo. Dan kan het me niet schelen. Maar er zijn altijd mensen van wie je zo graag waardering ontvangt. En ja, dat dwing je niet af.

Waardering dwing je niet af. Want hoe hard je ook werkt en hoeveel inzet je ook toont, waardering is niet iets wat je krijgt om wie je bent of om wat je hebt gedaan. Ik merk steeds vaker dat het ook bij de persoon ligt die het geeft. Er zijn nu eenmaal mensen die gemakkelijker hun waardering tonen dan anderen. Omdat ik zelf weet hoe belangrijk het voor mij is, zal ik altijd mijn best doen om het uit te spreken zodat ik er niet zomaar vanuit ga dat de ander wel weet dat ik ze waardeer. Want niemand weet dat, zolang jij het niet uitspreekt. Ik denk echt dat we er niet vanuit mogen gaan dat het gewoon goed is zo. Iedereen vindt het prettig om eens te horen ‘je hebt het goed gedaan’. Hoe zelfverzekerd of stoer die persoon ook overkomt. Het is te makkelijk om te denken dat we het van elkaar wel weten. Ik vraag me soms echt af waarom we het potverdomme niet gewoon zeggen. Wat is er eigenlijk zo moeilijk aan?

Ik durf te wedden dat, wanneer ik voor een volle zaal zou staan en ik zou vragen ‘wie voelt zich weleens ondergewaardeerd?’ iedereen z’n vinger opsteekt.

Als we met z’n allen eens iets vaker stil zouden staan bij wat waardering voor ons betekent en hoe wij zelf een bijdrage kunnen leveren om hier iets mee te doen, dan zijn we al een goed eind op weg. Het beïnvloedt gewoon een groot deel van ons leven en ik denk dat het veel mensen frustreert. Het is de basis van bijna iedere ruzie. Ik ben er heilig van overtuigd dat iedereen er naar op zoek is, maar ik vraag me af of ook iedereen het geeft. En ja, je dwingt het van een ander niet af, maar je kunt wel zorgen dat je het zelf in ieder geval wel uitspreekt.

Gelukkig is er ook een vorm van waardering waar je zelf veel invloed op uit kunt oefenen. Want je dwingt het niet af, maar je kunt het wel jezelf geven. En dat is gewoon ontzettend moeilijk. Ik wou dat ik het al onder de knie had. Dat ik gewoon tegen mezelf kon zeggen, ‘je hebt je best gedaan en dat is goed genoeg’. Alleen opschrijven vind ik al lastig. Waarschijnlijk is dit een kwestie van doen. Hoe stom het ook klinkt, maar iedere avond even tegen jezelf zeggen ‘je doet het goed’.

Het klinkt allemaal misschien allemaal een beetje zoetsappig, maar eigenlijk wou ik gewoon dat ik zonder kon. Dat ik kon zeggen, ik ben een zelfverzekerde en badass stoere vrouw en ik heb niemand nodig. Waardering is a bitch and I don’t need bitches in my life. Zoiets.. Maar ja, ondertussen praat ik tegen de spiegel en zeg ik mezelf dat ik het goed doe.. Iets minder stoer, iets meer waar.

I’m doing fine.. What about you?

Liefs Jantien