Je creëert alles twee keer. Een keer in je gedachten en een keer in het ‘echt’.

Dat was de eerste zin tijdens de speech voor m’n boekpresentatie vorig jaar. Ik herinner me toen ik het idee voor m’n boek kreeg dat ik wakker lag in bed en ik voor me zag dat mensen m’n boek aan het lezen waren, dat het in de boekwinkels lag, dat het op de tafel lag in verschillende restaurants en dat ik een geweldige boekpresentatie zou geven. Ik dacht of hoopte het niet alleen. Het was al echt en het duurde niet lang voordat het ook echt werd voor de buitenwereld.

Dat was niet de eerste keer dat ik de kracht van visualisatie zag maar vanaf toen besloot ik het wel vaker te gebruiken. Vorig jaar, voor Nomad Cruise 7, zag ik voor me dat ik een talk zou geven die mensen zou raken. Het zou klein, bescheiden maar ook heel powerful zijn. Ik dacht of hoopte het niet alleen, ik zag het echt voor me. Toen ik een staande ovatie kreeg na mijn talk was ik ontzettend geraakt en trots, maar gek genoeg niet verrast. Dit was al echt voor me.

Waarom visualisatie zo krachtig is? 

Waarom ik denk dat visualisatie zo krachtig is? Ik denk omdat het je van binnen naar buiten laat bewegen. Ik hoor regelmatig van mensen dat ze zichzelf moeten pushen richting een doel. Volgens mij is dat de wereld op z’n kop. Probeer het voor je te zien. Iemand duwt je in een richting. Voor mij ziet dat eruit alsof je ergens naartoe gaat waar je niet eens echt naartoe wil en je hebt ook nog eens mensen nodig die je in beweging brengen en duwen. Wat als je je jezelf ergens naartoe zou kunnen trekken? Je ziet al voor je wat het doel is. Je voelt al dat het echt is. Het is er en het is belangrijk voor jou. Je hoeft alleen nog richting het doel te bewegen en jezelf op te trekken. De kracht van trekken in plaats van duwen is dat de motivatie en kracht vanuit jezelf komt en je daardoor minder afhankelijk bent van de omstandigheden. Het is mooi meegenomen als mensen er voor je zijn, maar je bent er niet afhankelijk van. Je hoeft niet geduwd te worden en je ziet al waar je naartoe gaat en waarom.

Eerder deze week deed ik zelf nog eens een visualisatie samen met een vriendin. We deden net of het januari 2020 was en vertelden elkaar alles wat we in het afgelopen jaar hadden gedaan. Het grappige is dat ik vlak daarvoor al een lijst had gemaakt met dingen die ik vond dat ik zou moeten doen dit jaar. Maar tijdens de visualisatie kwam de helft hiervan helemaal niet terug. Ik zag het gewoon echt niet gebeuren omdat het niet van binnenuit kwam. Ik geloofde er niet eens in maar dacht dat het ‘wel eens tijd werd’. Bullshit. Allemaal ruis. Toen ik mijn verhaal vertelde over alles wat er in het afgelopen jaar was gebeurd was het voor mij heel duidelijk waar ik echt in geloof. Het was geen fantasie. M’n vriendin zei dat ze ieder woord van wat ik haar vertelde geloofde en dat was omdat ik het zelf ook geloof.

Ik heb 2019 al in m’n gedachten gecreëerd. Dat betekent overigens niet dat alles precies moet gebeuren hoe ik het voor ogen heb of dat ik een nieuwe to-do lijst heb die me stress oplevert. Nee, het betekent dat ik m’n potentie zie. Ik zie wat ik zou kunnen bereiken en ik geloof dat ik het kan. Nu is het aan mij om erachter te komen hoe ik het echt maak in mijn toekomst. Hoe ik mezelf een realiteit in trek die ik al lang heb gemaakt in m’n hoofd.

Ik heb hier zoveel zin in! 2019 wordt biza mooi 🙂

Wat zie jij voor jezelf gebeuren in 2019?

nc-presentatie

Liefs Jantien