Ben jij soms ook heel druk met presteren. Met nog beter, sneller of leuker zijn. Door die druk om te presteren is het soms lastig om voor ogen te houden wat je nu echt belangrijk vindt. Zo helpt reizen mij om die focus te vinden!

Tijdens mijn eerste lange reis, dit was naar Zuid Afrika, wist ik eigenlijk amper wat social media was. Ik had toevallig net voor mijn vertrek facebook aangemaakt, maar ik had geen idee hoe het werkte. Af en toe zag ik dat mensen mij hadden getagd, alleen wist ik mijn god niet wat dit betekende en wie dit dan kon zien. Fijn, want ik was echt weg!

Deze keer heb ik voor mijn vertrek besloten een blog te beginnen. Ik vind het heerlijk om te reizen en over al mijn ervaringen te vertellen. Daarnaast heb ik ook nog journalistiek gestudeerd, dus leek het me een leuk idee hier eens iets mee te doen. Gewoon mensen met passie vertellen over wat ik doe en belangrijk vind en misschien zelfs wel mensen inspireren om ook hun dromen achterna te gaan.

Helemaal weg

Nu merk ik tijdens deze reis al een super groot verschil met mijn eerste reis. Helemaal weg is lastig wanneer je je bezig houdt met social media. Ik zit aan de andere kant van de wereld maar kan alles volgen wat er in Nederland gebeurt, en andersom natuurlijk. Want dat is het idee van een blog. Dat mensen je kunnen volgen. Toch merk ik na zo’n anderhalve maand al dat een blog al snel meer inhoudt dan schrijven over waar je passie voor hebt. Als ik andere blogs ook volg, dan zie ik dat het voornamelijk gaat om onder de aandacht komen zodat ook anderen jou gaan volgen. Het lijkt bijna een soort wedstrijd voor likes en statistieken. Want is gewoon doen wat je leuk vindt voldoende om interessant te zijn? Of moet je doen wat anderen leuk vinden om interesse te lokken?

Presteren en waarderen

Ik denk dat er tijdens het bloggen hetzelfde gebeurt als in het ‘gewone leven’. Mensen willen namelijk gewaardeerd worden, interessant gevonden worden en daarom verlies je misschien weleens uit het oog wat je zelf belangrijk of leuk vindt. Zeker sinds de opkomst van social media is er heel direct te zien of jij inderdaad leuk gevonden wordt. Erg confronterend. Want hiermee wordt een groot deel van je leven een drang om te presteren. Succesvol te zijn. En ik doe er zelf aan mee hoor. Want ook ik wil graag dat mensen mijn blog lezen en er enthousiast over zijn. Daar doe je het ook voor.

Maar sinds ik hier in Australië mango’s zit te plukken, heb ik ineens een heel ander beeld van succes. Want ben je nou echt succesvol wanneer anderen vinden dat je dat bent? Of ben je succesvol wanneer je het lef hebt om te doen wat je leuk vindt! Ik denk dat laatste. Ondanks dat ik op het moment niets bezit en het simpelste werk doe wat je maar kunt verzinnen, voel ik me meer succesvol dan ooit. Het mag voor Nederlandse begrippen dan geen interessant werk zijn, maar we willen wel allemaal mango’s eten toch? Ik in ieder geval wel! Daarnaast heb ik geen kopzorgen en kan ik weer gaan wanneer ik vind dat het mooi is geweest. Ik ben compleet eigen baas en laat me niks zeggen. Om dit te ontdekken moest ik helemaal naar de andere kant van de wereld reizen.

Wat me tijdens het plukken ineens te binnen schoot, is een gesprek van acht jaar geleden. Ja echt, mijn geheugen laat me niet in de steek wanneer ik het over vervelende mensen heb. Mijn beste vriendin en ik spraken op een terras met een jongen en hij vroeg wat we beide voor een werk deden. We zeiden allebei dat we kapster waren en ik voegde er aan toe dat ik op dat moment zou beginnen aan een studie journalistiek. De jongen keek mijn vriendin aan en vroeg ‘’En jij dan? Doe je verder niks?’’ Waarop ze eerlijk antwoorde, ‘’Nee ik werk gewoon als kapster.’’ De jongen keek haar vragend aan ‘’Meer niet?’’ We stonden allebei op en vonden het tijd om te gaan. Wat een sukkel. Alsof iedereen verder zou moeten leren. En als of je jezelf zou moeten verontschuldigen wanneer je je focust op een ding waar je plezier in hebt. Want ondertussen doet zij precies wat ze leuk vindt en is ze er ook nog verdomd goed in. Maar in onze maatschappij zijn we misschien wel te veel bezig met verder leren en het maximale uit jezelf halen. Ik denk dat je het maximale uit jezelf haalt, wanneer je precies dat doet waar je passie voor hebt. En niet wanneer je je hersenen leeg wringt en geen ruimte meer hebt voor passie of creativiteit.

Powervrouwen

We zouden ons misschien niet moeten meten aan alle powervrouwen die op dit moment de media veroveren. Natuurlijk vind ik het prachtig dat er zoveel powervrouwen zijn en kunnen ze ook erg inspirerend zijn. Toch denk ik dat er teveel aandacht wordt gevestigd op het feit dat sommigen alles hebben en overal goed in lijken zijn. We hoeven niet overal goed in te zijn en al helemaal niet alles te hebben. Voor mezelf kan ik zeggen dat deze prestatiedrang mij nog nooit gelukkig heeft gemaakt. Het werkt beter wanneer je gewoon sneller tevreden bent. Met jezelf en de dingen die je hebt en doet. Dat is denk ik wat geluk brengt. En dat is dus misschien ook wel de sleutel tot succes. Want alleen jij kan bepalen of jij jezelf succesvol voelt.

prestatiedrang-fruit-plukken-australie

Ik merk hier in Australië dat er minder wordt opgekeken tegen een goede opleiding of een hoge functie in het bedrijfsleven. Mensen genieten liever van hun vrije tijd. Relax mate. En dat lijkt me een heel goed advies! Relax en doe wat je leuk vindt. Dat houd je het langste vol.

Do what you love, love what you do!

Tot snel!

Liefs Jantien

Ps. Deze blog schreef ik al in maart 2015, maar ik wilde hem graag nog een keertje delen gezien het een terugkerend onderwerp is.