Goedemorgen! Ik doe keihard m’n best om in die paar uurtjes die ik nog in Oslo heb, zoveel mogelijk te zien. Ik bezoek het operahouse, het Vigelland park, de city hall en ik loop nog snel even langs de haven. Kijk mee hoe m’n tweede dag in Oslo was!


Nadat ik tijdens m’n ontbijt bezig was met de plog van de dag ervoor, besluit ik lekker naar buiten te gaan. De zon schijnt, dus ik wil er op uit. Twee van m’n kamergenootjes willen graag met me mee, maar zij moeten nog ontbijten, dus ik besluit eerst even alleen te gaan en kom later terug bij het hostel.


Ik loop naar het operahouse. Deze heb ik alleen nog maar van afstand gezien.

 
Super mooi! Jammer dat er omheen nu een beetje een bouwval is.


Je kunt over het gebouw heen lopen. Vind ik wel gaaf.


Prachtig uitzicht vanaf het gebouw.


Op het dak. Ik ben blij, want de zon schijnt.


Niet verkeerd toch. Dit gebouw is zo fotogeniek.


De wolken trouwens ook.


Kleine mensen he.


Wat ik zeg, jammer van de bouwval. Dit zijn iconische gebouwen voor Oslo. Kon ze er wederom niet mooi op krijgen door de bouwval. Maar het idee is er.


  
 Me and my selfiestick on tour.


Happy.

 


Blijf het een bijzonder gebouw vinden.


Met een prachtig uitzicht. Gisteren was ik echt niet onder de indruk van Oslo, maar toen was het ook echt grauw weer. Daarnaast ging ik toen het centrum in en ik heb toch altijd meer met natuur. Dus langs het water vind ik het prachtig.


Terug bij het hostel om m’n kamergenootjes op te halen.


We hoorden dat het Vigeland park toch open is, dus besluiten de tram te pakken hier naartoe. De man bij het hostel had het verkeerd uitgelegd, want we hadden de verkeerde tram. Dus de halve stad doorlopen op zoek naar de volgende. Daarom ga ik meestal liever overal gewoon lopend heen.


Happy, we hebben de goede stop gevonden! Ik ben met Meg (afgekort) uit Tokyo en Monica uit Londen. Hartstikke gezellig.


Aangekomen bij het Vigeland park. Meg komt er nu ineens achter dat ze dit al heeft gezien. Wat een grap, ze heeft geen idee wat ze allemaal heeft gedaan. Toch leuk om een keer met een Japanner op stap te gaan, gezien ik toch wel een beetje bevooroordeeld ben over hun manier van reizen (foto’s klikken en weg).


Euhm, ja, heel bijzonder.


En zo een hele brug vol.



Ik moet zeggen, ik vind het wel echt indrukwekkend.


Gelukkig zijn we net voor de allergrootste drukte. Er lopen een aantal tours achter ons aan.


Heuy!


Beautiful.


Dat kan ik beter. Heel flauw natuurlijk.


Alles in dit park draait om de menselijke levenscyclus.


Help, een horde toeristen achter ons aan.


Super mooie beelden.


Van een afstand lijkt dit misschien een beetje raar. Maar er zijn dus heel veel lichamen gemaakt uit een stuk steen. Van dichtbij zie je pas hoe mooi het is.


De dames die ik meeheb zijn echt goed in het foto’s maken. Stel je voor ze hadden de prullenbakken er niet op gezet. Dat zou mooi balen zijn geweest.


Ja, hallo.


Zo zie je de lichamen beter.


We zitten telkens een beetje te grappen over de kunst, maar ik vind het toch wel heel bijzonder.


Ladies.


Het begint al druk te worden met toeristen.


Haha, lekker dramatisch. Toch leuk wanneer een selfiestick niet meewerkt.


Ik blijf maar foto’s maken omdat ik het zo bijzonder vind.


Nog eentje van mij met de..


We lopen terug.


Oke, nog eentje dan.


Op naar de city hall. Ik heb nog maar eventjes, dus het wordt een beetje rennen en vliegen.


Het is vanbinnen immens en prachtig. Maar ik krijg het met moeite op de foto.


Prachtige schilderingen.


Mooie ruimtes.


Vooral de hoogte van het plafond vind ik dan altijd zo bijzonder.


Check. Eigenlijk houd ik er niet van om alles in sneltreinvaart te doen. Maar ja, het is zo of helemaal niet.


We lopen nog even langs het water.


Dit is zo’n gezellige straat met leuke restaurantjes.


Prachtig.


Ik lunch even snel wat, want ik moet terug naar het hostel om m’n spullen te halen en de trein te pakken naar het vliegveld.


Een blok verder ligt het hostel.


Bepakt en bezakt bij het station aangekomen. Is maar zo’n vijf minuutjes lopen.


Op het vliegveld. Alles loopt voorspoedig. Ideaal.


Van m’n laatste kronen koop ik nog een appeltje.


Bijna tijd om te boarden.


Helaas heb ik m’n boek al uit en kan ik niet slapen tijdens m’n vlucht. Dus ik pak dit magazine erbij om alle vluchtroutes eens in me op te nemen. Ik kan altijd uren naar een wereldkaart kijken, omdat ik wil leren waar alles ligt. Vaak ligt alles net anders dan dat ik in m’n hoofd had.

Tijdens de landing is het direct duidelijk dat we in Nederland zijn. Grijs en grauw. Maar goed, veilig geland en ik heb helemaal kriebels in m’n buik omdat ik zo’n zin heb om Koen weer te zien. Hij haalt me op.

Thuis rijden we nog even langs de snackbar, want we hebben allebei nog niet gegeten. Daarna duiken we op tijd in bed. Ik ben kapot!

Ik vond het echt een topweek. Zoveel nieuwe dingen geleerd en leuke mensen leren kennen. Noorwegen heeft m’n verwachtingen overtroffen. Ik ben heel benieuwd wat jij van Noorwegen vond en ook of je het leuk vond om iedere dag m’n belevenissen te kunnen volgen. Het was voor mij de eerste keer dat ik zo’n dagboek bij hield en ik vond het heel leuk om te doen.

En net nu ik dit schrijf, hoor ik over de bomaanslagen in Brussel. Ik heb kippenvel over m’n hele lichaam. Wat verschrikkelijk. Op zo’n moment ben ik zo blij dat ik thuis ben bij m’n familie en vrienden. Mijn god, wat een verdriet. Tranen in m’n ogen. Dan lijkt ineens alles wat ik hier heb beschreven zo onbelangrijk. Geen woorden voor.

Liefs en een extra dikke knuffel