Goedemorgen! Ik was tering zenuwachtig voor m’n volgende ski-les, ik genoot met volle teugen van de zon en de sneeuw en ik ging lekker aan het werk want het is tenslotte geen vakantie. Kijk mee naar wat ik hier uitvreet!


Ik ging voor een blotkokt eitje. Normaal vind ik dit heerlijk, maar ik kreeg het bijna niet weg.


Niet omdat het niet lekker was, maar omdat ik een beetje zenuwachtig was. Vanuit mijn hotelkamer heb ik zo’n mooi uitzicht op de piste en ik wist dat we helemaal met de lift naar boven zouden gaan en alle pistes die ik kon ontdekken gingen stijl naar beneden. Dus ja, daar maakte ik me zorgen om.


Vol goede moed toch maar op pad.


Dit alleen is al genoeg reden om naar Noorwegen te gaan. Overal is het mooi.


 Met de lift naar boven.


En ja, ik schijt zeven kleuren stront, maar ik lach altijd wanneer ik zenuwachtig ben.


Ik leg Niclas uit dat ik het eng vind omdat ik ooit al eens tijdens een reis ben gevallen (van de motor) en toen een aantal weken amper kon lopen en niet mocht zwemmen. Het zit zo in m’n hoofd dat ik niet weer wil vallen, omdat ik echt niet wil dat ik weer een tijd uit de running ben. Niclas stelde me gelukkig direct gerust door te vertellen dat hij een aantal jaar geleden z’n rug had gebroken tijdens het skien. Ja, dat helpt. Nou, eigenlijk dus wel want als hij het lef heeft toch weer te gaan, dan moet ik me er ook maar aan overgeven. En nog een andere leuke bijkomstigheid, de piste waar we vanaf gaan zie je niet eens vanuit m’n hotelkamer want die is aan de andere kant van de berg. Dus druk gemaakt om niets.


We gaan een aantal keer van de groene piste. Wat een ervaring. Ik vond het heel spannend, maar ook super leuk. Ik kwam erachter dat het beter gaat wanneer je meer vaart hebt en dat ik niet naar beneden moet kijken, maar naar het punt waar ik na de bocht naartoe wil.


Deze foto’s zijn trouwens gemaakt op de ukkepuk piste. Na een aantal keer de groene piste, gingen we even proberen hoe makkelijk deze ook alweer was. Het was eigenlijk appeltje eitje, maar net toen ik vroeg of Niclas een paar foto’s wilde maken, als bewijs dat ik heb geskied, zag ik voor me iemand keihard vallen en hij bleef liggen. Dus ik sta een beetje geschokt op de foto. Op sommige punten ging het echt beter, ik zweer het.


Na de les besluit ik zelf nog een aantal keer de piste af te gaan. Ik heb echt volle concentratie nodig maar begin aardig de slag te pakken te krijgen.


Kijk dan hoe cool. M’n naam met een hartje op de ski. In het buitenland heet ik trouwens altijd Jen want m’n naam kunnen ze niet uitspreken.


Na al dat harde werk is het tijd voor een bakje warme chocolademelk en een banaan. Ik ben gesloopt.


Ik zit nog een tijdje te genieten van de zon en het uitzicht. Het is zo leuk om andere mensen te zien skiën.


Tijd om terug te lopen naar m’n hotel. Kijk dan wat een ijsbaan, maar check ook even het uitzicht. Ik vind het hier zo mooi.


 Dag piste. Je was leuker dan ik dacht.

Op de terugweg blijf ik maar foto’s maken. Het is heerlijk weer en alles ziet er prachtig uit.


Hoi! Ik begin al een beetje te verbranden in m’n gezicht. Blijven smeren.


Zo bijzonder dat er zo’n dik pak sneeuw kan liggen terwijl de zon zo fel schijnt.


Geilo ligt in een dal met overal er omheen bergen en pistes.


Hoe grappig, volgens mij kun je zien waar het vliegtuig een beetje turbulentie heeft gehad.


Hoi lente.


Wat een plaatje.


Iedere keer als ik naar de pistes kijk vraag ik me weer af welke gek er van de zwarte piste afgaat.


Terug in de hotelkamer met dit uitzicht. De zon brandt door het raam en ik ga aan het werk. Ik probeer iedere dag wat werk voor m’n blog te doen, zodat het zich niet opstapelt, maar dat is toch wel lastig wanneer het buiten zo lekker is. Dus snel aan de slag zodat ik straks nog even naar buiten kan.


Flink wat werk verzet en ik ben helemaal happy omdat ik weer naar buiten kan.


Zelfs de weg is mooi.


Man, je zou hier maar een vakantiewoning hebben!


De kaart van Geilo. Ik ben ook heel benieuwd hoe het er hier in de zomer uitziet, want je hebt een enorm meer waar je nu niets van ziet omdat er een dikke laag sneeuw overheen zit.


Ik had zo’n trek, dus even de supermarkt opgezocht voor een lekkere snack. Dit zie je overal liggen. Het leek verdacht veel op kitkat en dat was het ook. Lekkah!


Die lucht. Ieder dagdeel is hier mooi.


Hoe grappig! In Nederland wordt er bij een sneeuwvlokje al gestrooid en hier gooien ze juist sneeuw op de weg zodat mensen er kunnen langlaufen. Vanochtend was deze weg nog sneeuwvrij.


No words needed.


Hoi!


Wat een genieten.


Tracks voor het LANGLAUFEN. Sorry, dat woord kun je toch bijna niet anders dan schreeuwend zeggen. Ze noemen het hier gewoon cross country skiën. Klinkt beter.


Zo grappig. Zie ik ineens een vrouw langs sjoeven. Ze had de lijn voor de hond om haar middel. Ideaal, even de hond uitlaten op de latten.


Er was de hele dag volop zon. Nooit gedacht dat wintersport zo fijn kon zijn.


Terug in het hotel spring ik snel onder de douche om daarna beneden in het restaurant een hapje te eten. Ik besluit niet de deur uit te gaan omdat ik nog best veel werk af wil krijgen. Dus bordje naast de laptop en gaan met die banaan. Het eten ziet er trouwens niet heel smakelijk uit maar dat was het wel! Lekkere steak met ui, aardappeltjes uit de oven en een bloemkool met kaas en spek. Lekker Hollands in Noorwegen.


Vlak voor ik naar bed wil gaan, krijg ik deze foto nog van een vriendin doorgestuurd. Zo leuk, we staan met Burgers voor Burgers alweer in de krant. Het houdt niet op.

Vandaag wordt zo’n coole dag! Ik ga tussen de middag naar de spa voor een behandeling (yes) en daarna komt het hoogtepunt van de week. Dan ga ik met een huskytour op pad. Dat lijkt me dus zoooooo ontzettend gaaf. Ik heb nu al zin om te knuffelen, al weet ik niet of dat de bedoeling is, maar ja, wat kan ik zeggen: vaak bu’j te bange 🙂

Je leest morgen hoe het was.

Liefs Jantien

Ik ben voor deze trip uitgenodigd door Visit Norway.