Goedemorgen! Ik ga voor een lekkere en stevige wandeling in en rondom Geilo en waai bijna weg. Dus besluit ik de hele middag binnen te blijven lunchen en doe ik tegen de avond nog een poging om veilig de straat over te gaan. Zo zag mijn zaterdag eruit.

 

Ik sta op met een gekneusd lichaam door m’n activiteiten van gisteren. Hier had ik al op gerekend, dus ik douche me even warm en ga op naar het ontbijt. Oke, dit is een hele vreemde combinatie op m’n bord. Maar wel lekker.

 

Ik heb vandaag geen acitiviteiten op de planning en dat vind ik eigenlijk wel lekker. Zo heb ik de kans om er zelf nog eventjes op uit te gaan. Ik wandel naar de andere kant van Geilo en ik merk al snel dat het heel koud is door een keiharde wind. Op sommige stukken kan ik niet eens op beide benen blijven staan en op de wegen waar ijs ligt word ik letterlijk omver geblazen. Ook goedemorgen. 

 

Veilig aangekomen bij de piste. Ik vind het zo leuk om mensen te zien skien, dus ik besluit hier even rond te struinen. Ik snap niet dat mensen niet de piste afwaaien, want ik waai echt weg.

 

Het ziet er wel net zo prachtig uit als de hele week al.

 

Mijn god, ik moet echt mijn hele gewicht in de strijd gooien om vooruit te komen. Ziet er niet heel charmant uit. Ik wil nog wat foto’s maken, maar m’n telefoon valt uit. Waarschijnlijk door de kou, want de snijdende wind voelt heel koud aan. Dus ik besluit om terug te gaan naar het hotel om op te warmen en even te werken.

 

Twee uurtjes later doet m’n telefoon het weer en lijkt het erop dat het minder hard waait. Dus ik doe weer een poging. Nog steeds een beetje windering, maar wel prachtig buiten.

 

Ik ben op weg naar een restaurantje dat me was aangeraden en ik heb het vermoeden dat ik verkeerd loop.

 

Maar om de hoek zie ik toch dat ik goed zit. Van buiten ziet het er niet echt gezellig uit.

 

Ik ga hier even aan het werk.

 

En ik lunch, want daar kwam ik voor. Ik hoorde dat ze hier een heerlijke clubsandwich hebben. Dat kan ik bevestigen. Super lekker! Ik blijf er de hele middag zitten om te schrijven.

 

Wanneer ik terug loop is de wind helemaal afgezakt. Heerlijk. En ik zie ineens zoveel mensen in de sneeuw hardlopen. Ik begrijp dat echt niet. Voor mij is het al een uitdaging om niet uit te glijden wanneer ik gewoon wandel.

 

Strak blauwe lucht.

 

M’n favoriete plekje in Geilo, hier bij het meer.

 

Zo mooi.

 

En zo’n lekker weer.

 

Ondanks de hele week zon, ligt er nog een aardig pak sneeuw overal. Wat ik begreep, kun je nog tot eind april skiën hier.

 

Gaaf he!

 

Het is al bijna zes uur en de zon gaat bijna onder. Hier kan ik echt van genieten. M’n telefoon minder, want die valt weer uit.

 

Ik loop terug naar het centrum en koop even een beetje avondeten. Ik stond in de supermarkt en kon gewoon niet kiezen wat ik wilde, dus het werd deze belachelijke combinatie. Uiteindelijk kreeg ik de helft niet op omdat ik zo stevig had geluncht.

Veel minder foto’s dan de andere dagen omdat m’n telefoon er twee keer mee ophield. Hopelijk was het echt alleen de kou.

Vandaag neem ik ’s ochtends de trein naar Oslo. Best raar dat het er hier alweer op zit. Zo’n weekje gaat zo snel. Maar ik heb ook wel heel erg zin om wat van Oslo te zien. De mensen hier in Noorwegen zijn niet zo over de stad te spreken, maar ja, zij zijn natuurlijk prachtige natuur gewend. Dus ik ga er lekker open in en zal me vast en zeker nog een dagje vermaken!

Je gaat het morgen lezen.

Nog een heel fijn weekend!

Liefs Jantien