Hoi hoi, ik laat je weer zien hoe de afgelopen twee dagen waren. Onze reis verliep onverwachts helemaal anders en daar waren we vooral heel erg happy mee. Vier landen in vier dagen. Kijk mee hoe het liftavontuur vanaf Bern verliep.


Goedemorgen. We staan op tijd op in Bern om een plan te maken voor het vervolg van onze reis. We besluiten naar de parkeerplaats te lopen waar we ook zijn gedropt en hopen daar een lift te scoren. Wanneer we er naartoe lopen komen we deze dame tegen. Ze is aan het vloggen en betrekt ons ineens in het filmpje alsof we haar beste vriendinnen zijn. Ach ja, why not?!


Nou, tweeeneenhalf uur later en geen steek verder. We hebben het op verschillende plaatsen geprobeerd, maar de Zwitserse mensen begrijpen het niet helemaal. Ze negeren ons volledig en ik heb ook echt een beetje het gevoel dat ze op ons neerkijken. We raken dus in een behoorlijke dip. Hoe komen we hier ooit weg?!


Na vijf keer van plek te zijn veranderd scoren we dan eindelijk een lift naar Spiez. We willen naar Blausee en Spiez is op de route, dus in ieder geval een stukje verder. Onderweg is het uitzicht echt prachtig!


Aangekomen in Spiez. Zoooo mooi!


Maar we willen hier niet blijven. Dus we proberen een lift te scoren. Er zijn hier amper toeristen en niemand gaat naar Blausee. We worden zelfs in ons gezicht uitgelachen. Dus we besluiten het laatste stukje maar met de trein en bus te gaan.


Aangekomen bij Blausee! Gezien het leek alsof niemand erheen ging dachten we dat het niet zo toeristisch was. Maar man, het is super druk met mensen! Maar ik heb m’n best gedaan ze niet op de foto te zetten.


Het is er echt prachtig, alleen door de drukte vind ik er toch niet veel aan. En je moet ook nog eens 7,- entree betalen. Noem me een zeikerd, maar dat vind ik gewoon onzin voor een meertje als dit. Ik ga liever op zoek naar mooie plekjes in de natuur waar geen wachtrij is.


Maar goed, nu we er toch zijn, toch even wat mooie foto’s maken!

Van Blausee willen we richting Kandersteg om daar de trein te pakken. Niet een personen trein, maar een auto trein. In Kandersteg gaat er een trein door de bergen heen. Je rijdt je auto erop en kan gewoon blijven zitten. Het duurt een half uurtje voordat we een lift hebben naar Kandersteg. Maar eenmaal daar hebben we binnen vijf minuten een lift op de trein. Dit gaat lekker!


En wat een mazzel. De lieve vrouw vertelt ons dat ze ook naar Italië gaat en wil ons wel afzetten in Milaan.


Eenmaal weer uit de tunnel verder op de snelweg. Het is hier zoooo mooi. Ondertussen vertelt de vrouw, Elaine, over haar woonplaats aan de Italiaanse kust en nodigt ze ons uit bij haar te blijven. We kijken elkaar aan en zeggen direct ja. Iets anders dan gepland, maar eigenlijk alleen maar beter! Top. En wat een stoer wijf dat ze zomaar lifters oppikt en ook nog uitnodigt. Vind ik echt heel knap.

Ondertussen rijden we een mega gave bergpas, de Simplon pass. Zo de moeite waard. Ik kan niet stoppen met foto’s maken dus Elaine is zo lief om meerdere keren onderweg te stoppen.

Het is super gezellig in de auto met drie dames. Gezellig aan de klets en ook nog eens genieten van deze prachtige zonsondergang. Elaine vertelt dat ze ook altijd veel heeft gereisd en dat ze daarom ook voor ons is gestopt. Ze heeft jaren op cruiseschepen gewerkt en is de hele wereld over gereisd. Ze spreekt Italiaans, Duits, Frans, Engels en een beetje Spaans. Mijn god, super stoer!


Aangekomen in San Remo. Wauw! We stoppen even op een uitkijkpunt boven de stad en rijden dan verder naar Ospedaletti, een klein plaatsje vlak naar Sen Remo, waar Elaine woont.

Wat een gave dag! Helemaal gebroken en toch vol energie stap ik in bed. Luxer hadden we het niet kunnen krijgen.

Goedemorgen Italie. Ons uitzicht vanaf het balkon.

Gezien we heel dichtbij Monaco zitten besluiten we hier een dagje naartoe te gaan. Even wachten op de bus.

Hoi!


Vanaf Ventimiglia pakken we de trein. Maar eerst een ijsje.


Het is de hele dag al zo onwijs heet. Dus eenmaal in Montecarlo in Monaco ploffen we eerst in een parkje.

We lopen rustig door de stad. Super schoon en mooi, maar wat mij betreft heeft het weinig sfeer. De mensen lopen er allemaal bij alsof ze naar een bruiloft gaan en alles is voor het oog. Leuk om eens te zien, maar absoluut niet mijn stad.

We vermaken ons wel een middagje met sightseeing.

Al is het wel loeiheet! Pff

De goedkoopste lunch die we konden vinden, haha.

Selfiekoningingen.

Het is hier wel heel mooi.

Nog even genieten van het uitzicht voordat we terug gaan.

Het strand in Ospedaletti.


We besluiten nog even een duik te nemen en af te koelen. Nog tot 19.30 liggen we op het strand en het is nog steeds super warm.

Elaine is ook mee en wanneer we terug lopen besluit ze spontaan ons op een cocktail te trakteren. Lief!


Snel douchen en klaarmaken en op naar het diner. Elaine vindt het zo gezellig met ons dat ze ons hier ook trakteert. Wat een belachelijk lieve vrouw. Ik wil het eigenlijk niet aannemen maar met haar is geen discussie mogelijk. Volgens mij vindt ze het zo onwijs gezellig dat we er zijn dat het haar allemaal niet meer uitmaakt. Elaine woont alleen met haar twintigjarige zoon en als ik eerlijk ben vind ik hem maar een verwend blaag. Mijn god, wat zijn Italiaanse mannen lui. Hij heeft nog nooit gewerkt en zijn vader heeft heel veel geld en stuurt hem blijkbaar alles op wat hij nodig heeft. Nieuwe motor? Morgen heeft hij het nog. Daardoor is hij zo gewend dat hij altijd z’n zin krijgt dat er niet mee te huizen valt. Elaine belde hem onderweg dat ze ons mee had genomen en toen was hij zo boos dat hij de deur met klemmen had afgesloten zodat we het huis niet in konden. Daarna begon hij te schreeuwen en smijten met deuren. Jantine en ik voelden ons vet schuldig, maar Elaine zei dat het echt niet aan ons lag. Zij wilde ons meenemen en hij moest zich maar eens aanpassen. Nou, we hebben hem de rest van de dagen niet gezien. Bizar! Ik gun het Elaine zo dat het allemaal beter wordt, want ze is echt super hartelijk.

Wij hebben hier in ieder geval een geweldige tijd gehad. Vandaag vertrekken we helaas weer. We gaan naar Milaan! Gezien we zo’n omweg hebben gemaakt en dus niet meer veel tijd hebben om in Milaan te komen, hebben we besloten via blablacar te gaan. Dus binnen een paar uurtjes zijn we op bestemming! Wel met een Italiaan die geen Engels spreekt om het avontuur er een beetje in te houden.

Nou, op naar Milaan! Zin in. Je hoort snel meer over dit avontuur.

Liefs Jantien