Ik heb al 70 landen gehad ‘and counting’. Nee hoor, niet ik. Maar ik snuffel weleens rond bij andere reisbloggers en dan zie ik zulke dingen staan. Persoonlijk wist ik helemaal niet hoeveel landen ik heb gehad. Ik heb een aantal hele mooie reizen gemaakt en dat vind ik het belangrijkste. Maar toen ik een tijd geleden werd genomineerd voor de Liebster Award en een lijst met leuke, persoonlijk vragen mocht beantwoorden, begon ik er toch over na te denken.

Ik kwam erachter dat ik eigenlijk helemaal niet zoveel landen heb bezocht. Veel minder dan de meeste reisbloggers. Verder merkte ik dat ik waarschijnlijk veel minder gave dingen heb gedaan en gezien. ‘Ik loop achter’ dacht ik bij mezelf. Iedereen gaat op een tripje hier en een tripje daar. En ik boek gewoon zelf mijn reis en ga met mijn vriend. Niet heel spannend allemaal.

Ik ben al bijna een jaar in Australië, maar soms krijg ik het gevoel dat ik alle hoogtepunten heb gemist. Niet dat ik zelf dit gevoel heb, want ik vind dat wij een fantastische reis hebben gemaakt. Maar dan zie ik bijvoorbeeld van andere reizigers dingen voorbij komen die ECHT gaaf zijn, waardoor dat van mij iets minder gaaf lijkt. ‘Je hebt toch wel dit gedaan? NEEEEEEE? Dat was echt super gaaf!’. Dat zal best en het is fijn dat iedereen zo enthousiast is over z’n eigen ding. Ik begrijp het helemaal, maar sorry, ik heb niet het gevoel dat ik iets heb gemist en dat gevoel wil ik ook niet krijgen.

Koen en ik hebben deze week besloten om al voor oud en nieuw naar huis te gaan. We vliegen tijdens kerst. Voor ons gevoel zijn we echt verzadigd. We hebben alles gezien en gedaan wat we wilden en zitten gewoon vol. Op een of andere manier kunnen er op een gegeven moment geen nieuwe indrukken meer bij. Je raakt niet meer onder de indruk. Tenminste, steeds minder snel. We wilden eerst nog blijven voor oud en nieuw in Sydney, maar merkten dat het ons meer ging om het idee dat we er dan bij waren geweest, dan dat we onszelf erop verheugden. Dus voor ons was de keus simpel. Maar wanneer je het vertelt, dan krijg je toch weer vragen als ‘’Weet je het zeker? Je mist wel wat hoor!’’.

Ik snap het helemaal, want het is allemaal hartstikke lief bedoeld en onze keuze is misschien ook raar. Maar ik heb geen zin om het te verantwoorden. En weet je wat ik dan denk. Als niemand mij het gevoel geeft dat ik iets mis, dan mis ik ook niets! Ik mis niets. Ik doe precies waar ik zin in heb. Ik heb ontzettend veel mooie reizen gemaakt en ik mis er voor mijn gevoel niets aan wanneer ik niet in Sydney ben tijdens oud en nieuw. Nu kan het iemand anders hoogtepunt zijn geweest, maar mijn hoogtepunten hier zijn al geweest. Ik ben vol. Verzadigd.

Ik vind het eigenlijk super leuk om reisverhalen te horen van andere reizigers of vakantiegangers. Reizen is mijn passie, dus ik raak graag geïnspireerd door anderen. Maar soms heb ik het gevoel dat het niet geïnspireerd is, maar gefrustreerd. Want ik heb weleens het idee dat mensen je proberen te overtuigen dat hun reis het beste en mooiste was. Dan haak ik al snel af. Ik heb geen zin om er een wedstrijd van te maken. Ja, ik heb duizend dingen nog niet gezien, maar ik focus me duizend keer liever op alles wat ik wel heb mogen zien en doen. Ik heb geen zin om er mee bezig te zijn wat ik allemaal wel niet heb gemist.

Nu bekroop me ineens een naar gevoel. Want als ik soms het gevoel krijg dat ik dingen misloop, dan kan het ook maar zo zijn dat ik anderen dit gevoel geef. Dat zou ik heel erg vinden. Ook ik praat graag over mijn reizen. Ik bedoel maar, mijn hele blog is een verhaal over hoe gaaf ik mijn reizen vind. Daarom hoop ik heel erg dat ik anderen inspireer, in plaats van frustreer.

Dus wat ik heel graag wil zeggen. Het leven is geen wedstrijd. Reizen is dat ook niet. Je moet het doen voor jezelf en voor niemand anders. Ik wil met mijn blog graag mijn passie delen en ik laat gewoon zien op welke manier ik graag reis. En ik vind mijn reizen heel gaaf, maar ik weet ook dat er nog honderdduizend andere gave dingen zijn. Dus ik hoop dat ik je kan inspireren om iets te gaan doen wat bij je past. Ga niet iets doen omdat het wel stoer klinkt of omdat je lijstjes wil afstrepen. Het doet er niet toe of jij 2 landen, of 70 landen hebt gezien. Het gaat erom dat jij er een mooie herinnering aan hebt.

De enige manier waarop je de wedstrijd tegen alle ‘gavere’ reizen kunt winnen, is door precies te doen wat JIJ gaaf vind! ‘It’s not a competition, but you sure as hell are winning!’

1001 gave herinneringen ‘and still counting’!

Xx Jantien

Ps. Ik wil hiermee niemand voor het hoofd stoten. Er is niemand persoonlijk die ik ook maar iets kwalijk neem, het is meer mijn gevoel dat ik soms krijg wanneer ik zie of hoor wat anderen doen en ik het gevoel heb ik dat ik me moet verantwoorden voor m’n keuzes. Ik denk stiekem dat veel mensen dat gevoel wel herkennen, zonder dat je ook maar iemand iets kwalijk neemt. Heb jij dat ook?

Volg je me trouwens al op Facebook, instagram en twitter? Dat zou ik heel leuk vinden!

Xx Jantien