Hoi hoi! Ik laat je weer zien wat ik de afgelopen dagen heb uitgevreten. We gingen echt belachelijk lekker uit eten en ik stapte voor het eerst sinds tijden weer op een paard. Hier had ik me onwijs op verheugd en het was echt geweldig, op een klein dingetje na.. Een best vervelend dingetje. Kijk mee hoe de afgelopen dagen eruit zagen!


In m’n vorige plog vertelde ik al dat we uit eten zouden gaan. We gaan naar Halling Stuene. We hoorden dat dit restaurant van een tv-kok is en we zijn uitgenodigd om er te komen eten. Heel speciaal. Van buiten ziet het er lekker knus en echt Noors uit.


Binnen zijn allemaal aparte zitjes gemaakt, zodat je lekker veel privacy hebt. Ik vind dat wel prettig.


Ik heb dorst en bestel een glaasje appelsap. Krijg ik direct een hele fles zelfgemaakte sap. Zo lekker.


En dan moet het voorgerecht nog komen. Wauw, wat ziet dat er prachtig uit. Ik bestel een combinatie van verschillende voorgerechten. Het is zooooo onwijs lekker. Kan het niet eens uitleggen. Er wordt gebruik gemaakt van allemaal streekproducten, dus vooral heel veel vis.


Koen is meer een vleeseter (en bier drinker 😉 ) dus hij gaat voor een lekker voorgerechtje met beef. Ook erg goed.


Dan komt het hoofdgerecht. Ik heb trout, echt een specialiteit hier schijnbaar. En wauw, de vis smelt bijna op je tong. Zo bizar lekker. En ook de groenten en puree erbij zijn bijzonder lekker.


Koen heeft een steak. Ziet er ook super goed uit.


Check onze blije gezichten.


Nog even een fotootje van ons gezellige romantische zitje. Het valt me hier trouwens op dat zelfs in een chique restaurant als hier niemand echt chique gekleed is. Er zijn gewoon mensen in hun sportkleding ofzo. Noren zijn heel erg sportief en echt buitenmensen, dus volgens mij interesseert het ze niet zoveel. Vind ik wel relaxt.


We zitten eigenlijk bomvol, maar gezien alles zo lekker is willen we ook nog graag een nagerecht. Dus we delen. Pavlova schijnt de zomer specialiteit te zijn, dus die nemen we. Mijn god, wat lekker. Ik val in herhaling, maar hier wil je echt een keer eten. Er gaat trouwens zelfgemaakt vanille ijs overheen en dat is zo intens zacht. Echt bijzonder dat eten zo lekker kan zijn. Haha, zoals je merkt word ik hier echt happy van.


Nog even een foute foto voor de deur. Ik wilde me eens leuk kleden gezien ik de hele week al in sportkleding loop. Maar ja, dan gaat er toch weer een regenjas op omdat het weer hier zo onstuimig is. Haha, dat ziet er dan zo uit.


S’ nachts vallen we allebei als een blok in slaap. Helemaal uitgeteld. De volgende ochtend worden we gewekt door de schapen. Zo schattig, hier lopen dus overal schapen los om het appartementen complex om het gras kort te houden. Ik vind dat echt geweldig.


En we moesten er toch op tijd uit want we gaan paardrijden. Ik had me hier zo op verheugd!


Hop, direct erop. Ik rijd op Snorre, echt een super lief beest.


Voor het geval dat je denkt, wat een kleine beesten, kunnen ze dat wel houden. Dit zijn IJslanders. Deze paarden zijn er op gebouwd om in de bergen te lopen en zijn ontzettend sterk. Zelf had ik eerst ook m’n twijfels, maar dat ging hartstikke goed.


Hello.


En we gaan. Het is de heenweg heel veel berg op. Op veel stukken liggen veel stenen en keien, dus ik verwonder me er echt over dat die paarden dat kunnen. Wat een lieve en sterke dieren.


Wanneer we bijna op de berg zijn komen we langs dit mooie meer. Ik vind het zo gaaf hier. Wat een natuur! Echt genieten.


Tenminste wanneer de gids z’n mond houd. De kerel vindt het nodig om non-stop overal doorheen te lullen. Nu vind ik dat niet zo erg wanneer je echt iets te melden hebt, maar deze vent was zo onwijs betweterig. Ik kan het niet eens uitleggen. Toen we begonnen met rijden legde Koen uit dat hij nog nooit had gereden. Hij kreeg in een seconde alle uitleg voor de rest van de rit. Ik heb jaren gereden, dus ik gaf Koen nog snel wat tips. Toen ik zelf begon met rijden merkte ik dat mijn paard heel gevoelig was in de mond. De gids zei dus dat ik de hele weg niet echt hoefde te rijden omdat die paarden toch gewend zijn achter elkaar aan te lopen. Dus ik liet de teugels vieren en merkte dat het paard ontspande. Beetje jammer dat ik niets hoefde te doen, maar prima. Nou en daar kwam het. Tijdens de rit schreeuwde die vent telkens naar achteren ‘’You have to drive your horse, the horse is not listening to you!!’’. Huh, een horse driven? Ik dacht altijd dat het horse riding was. Maar goed, ik had ook begrepen dat we niets hoefden te doen en nu krijgen we ineens de volle laag. Er was nog een gezin mee en dat jongetje reed voor het eerst en had een enorm eigenwijs beest dat de helft van de tijd probeerde om te draaien. De gids zat meer op z’n telefoon dan dat ie oplette. Dus ik zag op een gegeven moment gebeuren dat het paard een andere kant uit liep en waarschuwde de gids. Die reageerde vet geïrriteerd dat we allemaal ook echt niet kunnen rijden. Nee, vind je het gek als iemand voor het eerst op een paard zit. Wat een arrogante houding. Tot overmaat van ramp begon hij ook nog eens te zeiken over het feit dat ik zulke tripjes krijg aangeboden. ‘’Dus je hebt gewoon vakantie’’ was z’n reactie. Waarop ik hem vroeg of hij dan ook vakantie heeft gezien we precies hetzelfde aan het doen zijn. Wat een bal. En dan ook nog eens uitgebreid beginnen over het feit dat hij eigenlijk helemaal niet met toeristen op pad wil, maar liever politiepaarden traint. Bedankt voor het vertellen, hier voelen we ons echt welkom door. Toen hij me ongeveer tien keer vertelde hoe boring mijn werk wel niet moest zijn, al dat schrijven, was dat voor mij de druppel. Ik vroeg hem hoe boring het was om iedere dag hetzelfde rondje op het paard te rijden. Hij draaide zich om, pakte z’n mobiel en ik heb hem de rest van de rit niet meer gehoord. Zo onwijs jammer. Waarschijnlijk was de rit met een andere gids echt duizend keer leuker geweest. De omgeving was namelijk waanzinnig mooi en het paardrijden was heerlijk.


Dus ja, dat was dat. Nu naar de foto’s van de geweldige omgeving. Na twee uurtjes rijden pauzeren we even om te lunchen. zo leuk zo in de natuur.


Ondanks het gezeik heb ik wel echt genoten hoor.


Want het is gewoon echt prachtig. En de gids durft z’n mond niet meer open te trekken 😉


Nog even een selfie met Snorre. We rijden dus met Geilo Hestesenter en ik moet zeggen, het is verder echt wel een aanrader. Ik heb ook even met de eigenaar gesproken (hij gaat ook regelmatig mee op pad) en die was super aardig. Echt een oude cowboy. Dus ja, ik denk dat we pech hadden met de gids. Niets aan te doen.


Wanneer we terug komen bij ons appartement zien we dit mooie uitzicht. Zo gaaf. We zitten echt in de bergen.

Ons uitzicht vanaf het appartement zelf. Niet verkeerd toch. We zitten nog altijd in Havsdalsgrenda.

S’ avonds doen we het kalm aan. Het begint te regenen en wij zijn gewoon echt uitgeput. Zoveel verschillende sporten in een week. M’n hele lichaam doet pijn. En ik begon een beetje te piekeren. Dat lees je hier.

Gisteren en vandaag heb ik besloten even geen foto’s te nemen maar wat meer te relaxen. Ik ga een beetje aan het werk en een oud reisgenootje komt langs. Zo leuk. Ingeborg komt uit Noorwegen en ik heb haar leren kennen tijdens m’n reis door Nepal. Sindsdien hebben we nog wel contact maar we hebben elkaar nooit meer gezien. Dus nu is een mooie gelegenheid.

Vandaag rijden we naar Stavanger. De bedoeling was eerst om naar Bergen te gaan, maar we hoorden dat Stavanger minstens zo mooi is, dus de plannen zijn gewijzigd! En het leuke is dat Ingeborg hier vandaan komt, dus ze kan ons mooi rondleiden.

Dit was het weer even voor nu. Snel meer over ons laatste deel van de reis.

Liefs Jantien