Hoi hoi! Ik geef je weer een kijkje in mijn onstuimige leven hier in Noorwegen. Sow, volgens mij is het hier bijna onmogelijk om het kalm aan te doen, want er is gewoon teveel gaafs te doen. Ik kwam de afgelopen dagen bijna niet aan schrijven toe, want ik was druk met downhillen, mountainbike, raften en genieten. Maar ik heb een beetje tijd vrij gemaakt om al het avontuur met je te delen. Kijk mee!

Vandaag even twee dagen in één, omdat ik een dagje had overgeslagen. Ik had al wel een filmpje gemaakt. Deze vind je op Facebook en onderaan deze pagina.


Woensdagochtend beginnen we met downhillen. Ik zie hier best tegenop, want ik weet hoe de Noren zijn. Ze denken dat iedereen net zo sportief en avontuurlijk is als zij en overschatten me daarom. Maar ik begin veilig bij de kids trail.


Koen ziet er iets stoerder uit dan ik, want hij gaat wel met de lift naar boven.


Stoer kieken en goan. Tussen de ukkies. Maar wel gewoon super leuk!


Koen is helemaal in z’n sas. Hoe gekker hoe beter.


Na twee uurtjes vinden we het allebei mooi geweest. Het is best pittig in de bovenbenen. Dus we gaan even wat drinken en lunchen.


Ja, die tomaten zijn onze lunch. Ik weet niet wat het is, maar we vergeten telkens echt goed te lunchen omdat we te druk zijn met leuke dingen doen.


Kiek dan! Wat een schattige fietsjes. Downhillen is in Noorwegen nog een bijna grotere sport dan skieën. Onvoorstelbaar! En kleine kinderen crossen al naar beneden. Heel cool om te zien.


Na het downhillen krijgen we mountain-e-bikes mee. Ja, dat bestaat en is verdomd handig. Om ergens te komen moet je hier altijd een berg op en ik kan je zeggen, dat houd je niet lang vol op een normale mountainbike (zeker niet met mijn huidige conditie). Maar zelfs met deze fietsen was het flink zweten.


Het is vet mooi onderweg. We fietsen naar Tuva. Daar schijn je hele lekkere wafels te kunnen krijgen en dat is mijn drijfveer.


Maar onze benen zijn te verzuurd, ook al van het downhillen. We moeten eigenlijk nog acht kilometer berg op en af en dan besluiten we ons om te draaien. We hebben nog steeds niet gegeten en gaan bijna van ons stokje. Iets te enthousiast geweest.


Op de foto’s lijkt het allemaal een beetje simpel, maar het was veel stijl naar boven en beneden. Sommige stukken gingen we met een dikke 50 km per uur de berg af. Dat vond ik echt wel een uitdaging, maar zo kicken! Maar je begrijpt dat ik op die stukken geef foto’s kon maken 😉

geilo-noorwegengeilo-noorwegen
Terug in Geilo doen we nog een rondje om het meer omdat het daar zo mooi is.

geilo-summer-park
De fietsen gaan terug naar Geilo Summer Park. Hier heb ik in de winter ook geskied. In de zomer is hier zo gigantisch veel te doen. Zoals dus het downhillen en het huren van fietsen. Maar er is ook van alles voor kinderen, zoals een klimbos. Super leuk om te zien hoe actief iedereen hier van jongs af aan al is.

bakkerij-noodwegenbakkerij-geilo
Zo en nu hebben we honger. Het is al eind van de middag en we gaan even naar de bakkerij voor zo’n heerlijk kaneelbroodje. Dik verdiend.


En daarna nemen we een duik in het zwembad bij ons hotel. Zo relaxt! Ik vind het echt een fijn hotel en een perfecte locatie. Ons hotel heet Bardøla. 


Tijd om aan het werk te gaan. De dagen zijn zo volgepland met leuke dingen, dat ik bijna niet aan m’n blog toekom. Op zich een goed teken dat ik me hier zo vermaak, maar ik wil ook heel graag bijblijven met werk. Dus iedere vrije minuut zit ik achter m’n laptop.


Het is al best laat als we nog moeten eten. Mijn maag krimpt echt ineen hier. Ik ga voor een lekkere salade met kip en Koen neemt een burger. We eten bij Sofia’s bar. Dit zit naast ons hotel. Lekker en makkelijk.


Ik zag deze voorbij komen en moest hem ook proberen. Mijn god wat lekker! De beste brownie ever. Dus ben je ooit in Geilo, sla dit niet over!


Na het eten kruip ik snel weer achter de computer. Nog genoeg te doen! Ik werk nog door tot een uur of elf en plof dan uitgeteld in bed. Wat een heerlijk dagje.


De volgende ochtend rijden we al op tijd richting Dagali. Een plaatsje op een half uurtje rijden vanaf Geilo. Hier gaan we raften. Het is onderweg behoorlijk regenachtig en ik moet zeggen dat ik absoluut geen zin heb om het koude water in te gaan.


Koen en ik hebben toch de moed maar verzameld en als we om zijn gekleed hebben we er zelfs zin in, haha.

serious-fun-rafted-geilo
We krijgen uitgebreid uitleg bij Serious Fun Rafting. Ik ben nog nooit eerder wezen raften, maar ik sta er echt van te kijken hoe uitgebreid de uitleg en de opties zijn. Wat een onwijs lieve mensen. Er zijn dus allemaal verschillende moeilijkheidsgraden en je kunt overal onderweg op en af gaan omdat er een bus meerijdt. Dus als je extreem wilt, dan kan dat. Zie je het niet meer zitten, kun je er altijd nog uit gaan. Ideaal, zeker voor beginners zoals ik. Maar zelfs Koen vond het super leuk terwijl hij wat meer ervaring heeft. Dus echt voor iedereen geschikt!

De gidsen tijdens het raften komen van over de hele wereld. Voornamelijk uit Afrika en Mexico. Super leuk, zo’n gevarieerde groep mensen. Normaal raften deze gidsen in Zimbabwe bij de Victoria Falls. Dit schijnt de meest extreme white water rafting ter wereld te zijn. Dus ze weten wat ze doen. Blijkbaar is het hier in Noorwegen ook heel moeilijk, want het water is ondiep en het stikt van de rotsen. Dat merk je ook onderweg. Maar gelukkig hadden we dus ervaren gidsen bij ons.


Onderweg ga ik er een keertje af om wat foto’s te maken. Zo leuk om de rest te zien. Verder heb ik er helaas geen foto’s van kunnen maken. Er waren nog leukere stukken, maar zo heb je een beetje een idee. Ik moet zeggen dat ik het eerst best spannend vond dus ik besloot voor super rafting te gaan in plaats van extreme. Het aller eerste stukje was best heftig, dus niet iedereen deed dat. Toen die mensen zich bij ons voegden hoorden we dat een van de gidsen z’n ribben had gebroken door een klap van een peddel. Wow, ik schrok me rot. Maar het was blijkbaar gewoon dikke pech, ik voelde me onderweg hartstikke veilig!


Samen met Marianne van Serious Fun.


Het raften begon al om elf uur en al bij al zijn we rond drie uur terug bij het startpunt. Ondertussen zijn we alweer vergeten te lunchen. Dit wordt een gewoonte. Dus na het nodige nakletsen scheuren we als een malle naar de supermarkt en zie wat ik daar vond. Kon ik niet laten liggen.


En Koen ook niet.

havsdalsgrenda-geilo
We checken in bij een appartement in Havsdalsgrenda. Dat is nog altijd in Geilo, maar dan iets meer in de bergen. Eigenlijk zo goed als op een skipiste.


De luxe met inchecken bevalt me al wel.


We hebben het kleinste appartement, maar dat is nog altijd best heel ruim. Echt fijn om zo even ons eigen plekje te hebben! We hebben drie slaapkamers (later deze week krijgen we nog een logee, een oud reisgenootje van me) en een fijne badkamer, keuken en woonkamer. Heel lekker dit.


Best een uitzicht. Jammer dat het zo bewolkt is, maar volgens mij kijken we hier prachtig weg.


Zo, nog altijd niet geluncht. Gezien we nu een keuken hebben bakt Koen een lekker eitje voor me.


Terwijl ik weer achter de laptop kruip om deze plog te typen. Het is alweer bijna zes uur en om acht uur gaan we alweer uit eten. Echt een luxeprobleem dit! Maar ik wil gewoon heel graag met je delen wat ik hier meemaak, want het is echt super gaaf.

De foto’s van het uiteten volgen dus later. We hebben nog twee volle dagen in Geilo. Vanochtend gaan we paardrijden. Hier verheug ik me zo enorm op. Ik heb eerder altijd een eigen pony gehad en dus jaren heel veel gereden. Nu ook al jaren niet meer, maar ik denk dat ik het nog wel kan. Wel een beetje sneu voor Koen, want die neem ik gewoon mee op sleeptouw, haha. Hij heeft er nog niet echt zin in maar soms moet je gewoon iets voor elkaar over hebben, toch?! 😉

Nou, dat was het weer even voor nu. Onze avonturen te paard volgen snel!

Liefs Jantien

Ps. Heb je m’n vorige plog al gelezen?