Ik fiets naar huis door de koude lucht en adem diep in. Ik heb het koud maar het kan me niet schelen. I feel good! Het best sinds tijden zelfs, en dat in het najaar. Ik geloof mezelf bijna niet, maar ik voel het wel. En daar wil ik jou heel graag voor bedanken.

Sinds ik thuis ben uit Australië is het echt een zoektocht geweest naar wat ik wil en ik ben mezelf regelmatig tegengekomen. Ondernemen is iets wat niemand je kan leren, je moet het gewoon doen. Uitproberen. Natuurlijk zijn er tips en die ik heb ik ook veel gelezen (en gegeven), maar het blijft een waar avontuur want niemand kan je zeggen wat het je gaat brengen.

Ik kap ermee

Ik heb me het afgelopen half jaar zo vaak afgevraagd waar ik eigenlijk mee bezig was en dan riep ik altijd tegen Koen ‘’Ik kap ermee’’. Onzeker of ik het wel kon en onzeker wat het me zou brengen. Ik geloof dat ik nog nooit zoveel heb gewerkt (en zo weinig heb verdiend 😉 ). Dus het was een kwestie van door bikkelen en hopen dat ik op het juiste spoor zat. De reden dat het zo goed gaat, is omdat ik zo onwijs veel steun krijg. Van mensen dichtbij me, maar ook zeker van heel veel lezers en mensen die ik heb leren kennen onderweg. Als ik een berichtje krijg van iemand die ik niet ken, die zegt dat ik hem of haar heb geïnspireerd om ook dromen na te jagen, of iemand die me op straat aanspreekt en zegt dat ze me altijd met zoveel plezier volgt. Dat heeft er allemaal voor gezorgd dat ik gewoon ben doorgegaan en daar ben ik zo blij om! Dankjewel.

Geouwehoer

Al dat onzekere gedoe en geouwehoer over wat ik nu wilde, heeft me nu al veel opgeleverd. Ik ben op zoek gegaan naar iets dat bij me past. Het bloggen vind ik super leuk, maar ik merkte dat ik teveel achter de laptop of telefoon zat en dat past niet bij me. Ik wist dat ik iets wilde doen met reizen en schrijven en dat ik het super belangrijk vond om flexibel en vrij te zijn. Gaandeweg heb ik geleerd hoe belangrijk ik het vind om onder de mensen te zijn. Bloggen is best een alleen beroep. Ik wil het niet eenzaam noemen, want dat is natuurlijk heel persoonlijk. Maar het is gewoon wel veel vanachter de laptop. En ondanks dat je heel veel leuke contacten kunt opdoen online (en dat doe ik ook regelmatig) is het voor mij niet tastbaar genoeg. Ik wil graag onder de mensen zijn. In gesprek en zien wat ik doe en werkelijk iets betekenen. Dat heb ik geleerd en daar ben ik nu dan ook mee bezig.

Nieuwe projecten

Mijn boek over de Achterhoek is mijn eerste stap in de richting van meer onder de mensen. Natuurlijk is het wel weer schrijven, maar dat wil ik ook en het feit dat ik er zoveel voor moet netwerken en op pad moet zorgt ervoor dat ik me nu al helemaal happy voel. Dit is wat ik wil. Tenminste één van de dingen die ik wil. Ik wil namelijk nog veel meer (zoals altijd). Ik ben met nog een aantal hele leuke offline projecten bezig. Dat betekent niet dat ik online niet leuk vind of dat ik kap met bloggen, absoluut niet. Ik wil het alleen meer in balans brengen zodat ik het beste van beide werelden krijg of creëer. Dat is mijn doel voor de komende tijd en daar voel ik me super goed bij!

Ik doe het samen

Ik heb gemerkt dat je alleen nergens blijft en dat alleen geen drol aan is. Dingen samen doen is veel leuker, je leert er meer van en je staat simpelweg een stuk sterker samen. Ik heb het afgelopen half jaar dan ook zoveel mensen leren kennen die me op weg hebben geholpen en hebben meegedacht, me hebben geïnspireerd en een schop onder de kont hebben gegeven. En dan ineens gaat het zo lekker dat ik het gevoel heb dat ik de wereld aan kan. Ik weet wat ik wil en nu hoef ik niet langer te dwalen maar kan ik heel duidelijk op m’n doel af. Wat een onwijs fijn gevoel! Er komen vast weer wat ups en downs, maar met de energie die ik nu heb en de mensen die me helpen, kan ik die downs met gemak hebben.

Dus bij deze, iedereen die me gesteund heeft in m’n zoektocht

Bedankt!

samen

Liefs Jantien