Ik ga het anders doen. Het zat al een tijdje in m’n hoofd, maar nu ik het steeds vaker ook hardop heb uit gesproken de laatste week, merk ik dat er een bepaalde rust ontstaat. Ik heb besloten dat ik niet alles hoef te doen. Dat ik al helemaal niet alles goed hoef te doen. En dat ik ga kiezen voor wat ik het aller liefste doe. Sterker nog, wat ik gewoon het aller aller belangrijkste vind. Wat ik voor m’n gevoel echt moet doen. En dat is een verademing.

Hierom wil ik het anders doen

Ik hik er al een tijdje tegenaan dat ik het gevoel heb dat dit nog niet helemaal is wat ik wil. Ik doe wel heel veel dingen die ik leuk vind en ben met allerlei leuke projecten bezig maar ik mis iets. Eerst dacht ik dat ik mezelf niet zo aan moest stellen. Ik bedoel, ik ben vogelvrij, kan gaan en staan waar ik wil en ga nog eens regelmatig op reis ook nog. Wat wil je nog meer? Nou, het is misschien niet eens dat ik meer wil, maar ik wil het anders. Van de week vroeg ik mezelf eens hardop af wat ik mis en ineens kon ik antwoord geven. Ik mis diepgang. Ik vraag me steeds vaker af of het wel zo belangrijk is wat ik doe.

Toen ik afgelopen week het online webinar van 365 dagen succesvol aan het kijken was, wist ik het ineens. Zij vroegen me namelijk te noteren wat m’n passie is. Een hele simpele vraag, waar heel veel mensen wellicht fout op antwoorden. Ik ook. Ik dacht namelijk dat het reizen en schrijven was. En ja dat vind ik ook echt helemaal geweldig. Maar toen me werd verteld dat je passie niet is wat je leuk vindt, maar wat je echt mega onwijs super belangrijk vindt. Wat je voor je gevoel moet doen. Ja, dan verandert bij mij het antwoord. Wat een verheldering ineens.

Dit is mijn passie

Als ik moet zeggen wat ik echt het aller liefste doe. Wat ik echt belangrijk vind. Dan is dat mensen verbinden door middel van verhalen. Verhalen vertellen. Inspireren en motiveren. Dat vind ik zo onwijs belangrijk en ik vind het ook zo nodig. Dat is echt mijn passie. Het is eigenlijk heel duidelijk en ik begrijp nu ineens ook waarom ik al een hele tijd het gevoel had dat ik iets miste.

Ik doe het deels al wel..

Via m’n blog vertel ik natuurlijk wel verhalen en dat is ook het onderdeel wat ik nog steeds geweldig vind. Maar ik merk dat ik door de jaren heen een beetje ben afgeleid door wat er om me heen gebeurt. Als reisblogger is het natuurlijk belangrijk dat je een positief beeld ergens van neerzet, want de bedoeling is dat je iets verkoopt of aantrekkelijk maakt. Nu ben ik sowieso wel selectief in wat ik wel of niet wil. Maar hoe dan ook, je bent niet zo vrij als dat het lijkt. Wanneer je op reis gaat ergens voor, dan ben je heel erg druk bezig om een beeld te creëren dat geweldig en jaloersmakend is. Mensen moeten willen wat jij hebt. Picture perfect. Maar het probleem is dat ik niet picture perfect ben en mijn leven is dat al helemaal niet. Ik vind het doodvermoeiend om anderen jaloers te maken op wat ik heb, want ik wil het helemaal niet. Het is ook simpelweg niet jaloersmakend. Nu wil ik niet zeggen dat reizen niet heerlijk is, want dat vind ik het wel. Ik wil ook niet zeggen dat het erg is om commercieel te zijn, want ik geloof dat er mooie samenwerkingen kunnen ontstaan. Ik wil ook niet zeggen dat picture perfect verhalen van andere mensen of bloggers niet oprecht zijn, want het kan heel goed zijn dat zij het wel écht zo voelen. Dus er is in principe niets mis mee. Maar het picture perfect past gewoon niet bij me. Poeh en het is echt een opluchting om dit uit te spreken. Ik ben niet picture perfect en het kan me eigenlijk ook niets schelen.

En ja, dat verhaal en al die niet picture perfect verhalen van anderen. Dat is waar ik meer mee aan de slag wil. Niet alleen online, maar vooral ook offline. Met mensen in gesprek. Dat lijkt me heerlijk! Dat kan thuis maar dat kan eigenlijk ook heel goed op reis.

Waarom ik dacht dat reizen m’n passie is

roadtrip-australie

Geen perfecte foto maar wel een perfecte herinnering.. 

Weet je wat ik zo leuk vind aan reizen waardoor ik altijd het gevoel had dat het echt m’n passie is. Dat is dat ik veel verhalen hoor onderweg. Ik kom veel mensen tegen, zie veel nieuwe dingen, raak geïnspireerd en krijg er enorm veel energie van. Reizen is heerlijk. De mooiste reismomenten waren voor mij toen ik samen met Koen in Australië al weken achter elkaar gebakken ei at als ontbijt, lunch en avondeten omdat we geen geld hadden voor iets anders en ei vult zo lekker. Toen we langs de kant van de weg stonden op een parkeerplaats om te overnachten en mensen ons uitnodigden voor het avondeten omdat ze het zo sneu voor ons vonden en we de hele avond samen bier hebben gedronken en gehaktballen hebben gegeten. Mensen met wie ik anders nooit had gesproken. Mensen die verhalen te vertellen hebben. De mooiste reismomenten waren alles behalve picture perfect. Ze hadden niets te maken met luxe of met het creëren van een beeld om anderen jaloers te maken. Ik wil niet dat anderen willen wat ik heb. Ik wil dat anderen weten dat ik niet veel heb en toch heel erg geniet van verhalen. Ik wil dat mensen weten dat de wereld vol zit met prachtige verhalen en dat het goed is om naar elkaar te luisteren en ervaringen te delen. Ik wil dat mensen weten dat het leven niet picture perfect is en dat daar niets mis mee is. Daar worden we rijker en mooier van. Dat vind ik geweldig aan het reizen en daarom wil ik reizen. Die vrijheid. Zonder dat iemand mij kan vertellen dat de foto’s net iets gelikter hadden gemogen.

Dit ga ik anders doen

Kijk, ik had dit natuurlijk ook allemaal gewoon kunnen bedenken en langzaam aan doorvoeren zonder te zeggen. Op zich ben ik daar al wel een beetje mee bezig, maar ik merk dat ik me telkens weer laat afleiden. Het lijkt allemaal zo mooi. Reizen voor je werk. Het klinkt ook voor mij jaloersmakend. Maar ik weet dat het me niet gelukkig maakt. Daarom heb ik besloten om hier op te schrijven dat ik het anders ga doen. Het is voor mij een stok achter de deur om m’n focus te houden op wat ik het aller liefste doe. Die verhalen maken en mensen verbinden. Dat kan natuurlijk nog steeds via m’n blog en dat wil ik ook. Maar ik wil niet langer m’n energie steken in het neerzetten van een beeld alsof ik een cool leven heb. Ik weet trouwens überhaupt niet of ik dat beeld ooit heb neergezet, want ik geloof niet dat ik er succesvol in zou zijn 😉

Een voorbeeld is bijvoorbeeld instagram. Een medium waarbij je heel hard kunt groeien. Ik vind het een prachtig medium en er zijn mensen die heel goed zijn in fotografie en mooie plaatjes. Een perfecte plek om als reisblogger te groeien. Maar het past niet bij me om alleen maar mooie plaatjes te delen. Voor mij persoonlijk voelt het niet oprecht als ik dat doe. Ik weet ook dat het daarom bij mij er telkens bij in schiet. Ik zou er nooit goed in worden want ik ben het niet. Nogmaals, dit zegt niets over een ander. Ik weet dat heel veel mensen dit wel met passie doen, maar ik niet. Ik wil terug naar de basis. Naar het vertellen van verhalen. En dat kan op duizend manieren, dus ook via instagram en fotografie. Maar dan wel een verhaal dat voor mijn gevoel klopt. Of misschien moet ik zeggen, een verhaal dat deugt. Die vrijheid wil ik hebben. Dat ga ik anders doen. Ik ga mezelf die vrijheid geven.

Nu boor ik mezelf misschien best wat door de neus

Met deze beslissing boor ik mezelf misschien wel iets door de neus. Er lagen nog wat reizen in het verschiet en het zit er dik in dat ik hier niet de geschikte blogger voor ben. Dit vind ik eerlijk gezegd best eng, want ik heb ondertussen wel een beetje publiek opgebouwd en als ik er iets meer energie in had gestoken dan had ik vast meer opdrachten kunnen krijgen. Maar ik merk dat ik daar m’n energie niet in wil steken. Ik hoef het niet. Ik wil iets anders. Ik heb geen idee of mensen zitten te wachten op wat ik doe. Maar dat wist ik hiervoor ook niet en hey, ik ben er nog steeds!

Zit jij erop te wachten?

Ik ben natuurlijk wel heel benieuwd of jij erop zit te wachten. Vind jij het leuk als ik nog meer dan dat ik al deed, rauwe, eerlijke en pure verhalen deel.

Ik ben trouwens ook heel benieuwd waarom jij reist. Ben jij ook een verhalen reiziger en heb je nog een mooi verhaal voor mij?

Tot slot zou ik heel graag willen weten. Wat is jouw passie? Wat doe jij niet alleen graag, maar vind je ook nog eens super belangrijk. Denk er maar eens over na en dan ben ik benieuwd. Ga jij ook iets anders doen? 

Liefs Jantien

Ps. Ik ben heel benieuwd hoe lang het duurt voordat ik weer twijfel of ik dit wel had moeten delen, maar het voelt nu naar mezelf als het eerlijkste ding om te doen 🙂