Goedemorgen! De laatste plog van Berlijn en wat voor een. Ik had een hele zwerm Aziaten achter me aan lopen en werd non-stop lastig gevallen voor chelfies (Chinese selfies). Daarnaast maakte ik nog een beetje tijd voor currywurst, een belachelijk mooi uitzicht en een stukje geschiedenis langs de Berlijnse muur. Kijk mee!


Hello. M’n koffertje gepakt, want ik neem vanavond de trein naar huis en kan tussendoor het appartement niet in omdat ik geen sleutel heb. Dus ik besluit naar het station aan Friedrichstrasse te lopen en m’n koffer daar in een kluis te stoppen zodat ik vandaag nog even zonder bagage op pad kan.

unter-den-linden
Het is een half uurtje lopen en ik kom onderweg langs Unter Den Linden. Een hele bekende straat in Berlijn, vooral van vroeger uit. Maar op het moment is het een grote bouwval, dus niets moois aan.


Bij het station. Ik heb geen kleingeld dus besluit een lekkere pretzel te kopen voor later zodat ik wat wisselgeld krijg. Koffertje in de kluis en de metro naar Ostbahnhof waar de East Side Gallery is. Dit is het langste nog in tact zijnde stuk Berlijnse muur dat in 1989 is beschilderd door 118 kunstenaars.

east-side-gallery
berlijnse-muurberlijn
Ik vind het best indrukwekkend, te bedenken dat die muur door de hele stad stond. Mijn god wat een impact. En wat mooi beschilderd nu.


Op veel plekken staan er hekken omheen. Wat ik begreep is dat de muur door de jaren heel heel vaak beklad is en er daardoor met grote regelmaat restauratie nodig is. Zo jammer dat mensen het niet gewoon met rust kunnen laten.

east-side-gallery

Ik heb best een hele tijd rondgelopen en genoten van de kunst. Ik ben normaal niet echt een kunstliefhebber, maar dit is misschien meer geschiedenis dan kunst. Ik denk dat ik daarom zo geboeid was.


Hoe gaaf is deze!


Even weer een foto van poserende Chinezen. Heerlijk.


Aan de andere zijde van de muur vind je foto’s en verhalen van andere oorlogsgebieden, onder de naam War on the Wall. Ik vind dit echt indrukwekkend. Gewoon een enorm openlucht museum.

pretzels-berlijn
Aan het eind van de muur kun je lekker aan het water zitten en besluit ik lekker m’n pretzel op te peuzelen.


Maar dan wordt ik lastig gevallen door Aziaat nummer 1. Hij kan geen woord Engels, dus eerst denk ik dat hij wil dat ik een foto van hem maak. Maar na heel veel handgebaren over en weer begrijp ik dat hij met mij op de foto wil. Ach ja, why not.


Net wanneer ik denk dat de rust is wedergekeerd komt er opnieuw een Aziaat aanlopen. Deze keer hoeven we niet te gebaren want ik lach al vriendelijk. De mannen staan met alle selfiesticks op een rijtje alsof ze kleine kinderen zijn, helemaal happy dat ik ja zei. Het zal wel.


En daar komen er nog een paar. Volgens mij moet ik hier geld voor gaan vragen. Mocht je op zoek zijn naar een baantje.. Verf je haar blond, doe blauwe lenzen in en ga naar Berlijn.


Mooi geweest. Ik loop terug langs de muur naar het station en neem de metro naar Alexanderplatz. Daar wil ik genieten van het uitzicht op het Parkinn hotel.


Maar daar aangekomen begint het te regenen, dus ik besluit een winkel in te duiken. Deze dames staan voor de Primark.


Ik vind dit echt de ergste winkel ooit. Mijn god wat een verschrikkelijke drukte. Ik houd sowieso echt niet van winkelen. Domme gehang en geslenter en al die irritante mensen. Maar Primark vind ik bij uitstek een verschrikkelijk winkel. De prijzen slaan nergens op. Ieder normaal denkend persoon weet dat die prijzen niet uit kunnen en dat er dus mensen keihard worden uitgebuit, maar schijnbaar maakt dat niet meer uit zodat het om je eigen kleding gaat. Ik wil niet zeggen dat ik het mensen perse kwalijk neem, want het is ook verleidelijk, maar ik kan zo’n winkel niet serieus nemen. Daarnaast kan ik zulke wachtrijen ook niet serieus nemen. Snel naar buiten.
curryworst-berlijn
Dan maar in de regen een currywurst eten. Hoort er wel bij he.


Hij smaakt verdomd goed.


Ondertussen is het droog en ga ik naar het Parkinn hotel. Voor 4 euro kun je naar het dakterras om het uitzicht te bekijken. Verwacht overigens niet een mooi terras, maar gewoon een uitkijkpunt. Wel een heel mooi uitkijkpunt overigens!


Het is weer heerlijk zonnig.


Cheers.

uitzicht-barlijn-parkinn-hotel
Nog even genieten van deze mooie stad.

biergarten-berlijn
Ik ga terug naar Friedrichstrasse om m’n koffer op te halen en besluit dan naar Tiergarten te gaan. Het grootste park van Berlijn. Dit ligt dichtbij het centraal station vanwaar ik straks vertrek.

biergarten-barlijn
Ik strijk neer in een biergarten voor een klein glaasje fris en ik lees even een boek. Ik betrap mezelf er altijd op dat ik op reis heel erg druk in m’n hoofd ben omdat ik zoveel wil en zoveel indrukken opdoe, dus zo’n momentje even niets is wel lekker.


Terug op het station sla ik even wat eten in en wacht ik op de trein. Ik weet nooit zo goed wat ik moet eten onderweg omdat gezond heel vaak toch niet heel vers smaakt maar ik wil toch een beetje m’n groentjes binnen krijgen. Dus ik ga voor een wrap en een salade. Nou, de wrap is vies en klef en gaat halverwege weg. Niets voor mij, ik gooi nooit eten weg.


Dan probeer ik de salade. Brrrr… Helemaal vol zand en alleen het bovenste laagje is vers, de rest is verlept. De mango kan ik niet terug vinden en de kip is smerig. Ik ben geen moeilijke eter, maar doe mij dan toch maar een frietje.

knoppers
Of een lekkere knopper. Het beste wat de Duitsers ooit bedacht hebben. Zoooo lekker.


We hebben onderweg een prachtig groen uitzicht.

digital-nomad
En ik werk een beetje. Zo fijn om overal en altijd te kunnen werken. Daarna nog even lezen. De reis duurt zo’n zes uur en dat is best lang als je begin van de reis je eten al weg hebt gegooid. Mijn god, ik leef van eten naar eten en heb nu even niks in het vooruitzicht. Dit is een marteling voor mij!


Jeuj!! Thuis. Melanie haalt me op samen met Sari. Ik durf het bijna niet te zeggen, maar ik heb die hond zo gemist.

Grappig, ik ben er eigenlijk maar heel even tussenuit geweest, maar ondertussen lijkt het alsof ik er een hele vakantie op heb zitten. Ik heb echt zo onwijs genoten van Berlijn. Wat een toffe stad. Het voelt heel vertrouwd aan en ik vond het super fijn om rondgeleid te worden door een Berliner. Gezellig om bij te kletsen met een reismaatje van jaren terug. Ik ben besloten dat ik dit soort spontane dingen veel vaker moet doen. Er zijn altijd wel redenen om niet te gaan, maar de beste reden om het wel te doen is omdat het gewoon onwijs veel energie geeft!

Een paar dagen gelden was ik nog benieuwd of ik wel een lift kon vinden en nu ben ik alweer thuis. M’n aanpak voor het liften heeft goed gewerkt, dus mocht je het ook willen proberen, lees dan m’n tips nog even door. Ik vond het super leuk en een goed voorproefje voor volgende week wanneer ik weer ga liften! Heel snel meer daarover. Ga je me dan weer volgen? Zou leuk zijn!

Tot snel

Liefs Jantien

Ps. volg je me al op Snapchat? Ik ben te vinden onder JantiensReisStijl. Verder natuurlijk Facebookinstagram en twitter! Je kunt je hier abonneren op m’n YouTube kanaal en wist je dat je je hieronder ook kunt inschrijven op m’n blog zodat je geen enkele update meer mist?! Zeker even doen want er gebeuren zoveel leuke dingen!