Goedemorgen! Ondertussen ben ik alweer een paar dagen thuis, maar je hebt nog een plog van me tegoed met de laatste twee dagen van het liftavontuur in Milaan. Man, wat was het gaaf en wat vind ik het fijn dat ik zo nog een beetje kan herbeleven. Kijk je mee naar mijn laatste twee dagen on the road!

We zijn nog in Italie bij Elaine en ik begin de ochtend achter de laptop om de vorige plog te schrijven. Vandaag hebben we niet veel op de planning omdat we verder willen reizen naar Milaan.


We boeken een blablacar omdat morgen onze vlucht al gaat en we toch wel heel graag wat van Milaan willen zien. Deze omweg heeft wat tijd gekost, dus dat proberen we zo goed te maken. Elaine zet ons af op de plek waar we hebben afgesproken. We rijden langs San Remo. Het is best bewolkt en klam, maar toch een mooi uitzicht onderweg!


Afscheid nemen. We hebben een toptijd gehad in Italie, allemaal dankzij deze lieve vrouw.
Op naar onze volgende lift. We zitten op de achterbank van een kleine Peugeot zonder airco. Dat is wel even afzien. Mijn god wat een hitte. Maar je wilt budget of niet.. De man die rijdt spreekt geen woord Engels, dus Elaine vraagt nog snel of we nog woorden willen weten in het Italiaans zodat we kunnen communiceren. In koor vragen we naar de wc. Banjo. Top, wij gaan ons redden.

img_1709
In Milaan worden we bij een metrostation gedropt en kopen we een ticket naar ons hostel. En het is heet!!!!


Wat een opluchting wanneer we in de airco van het hostel komen. En wat een mega gaaf hostel! Het heet Madama Hostel en alle materiaal in het hostel is gerecycled. Ziet er super gaaf uit.


Gave wereldbol. Het personeel is hier zo onwijs aardig. Echt een dikke vette aanrader.


De kamers zijn schoon.


En er zit avondeten bij in!


Best lekker eigenlijk.


Gezellig!


We besluiten dat we willen stappen dus maken ons klaar voor een avond uit. Maar wanneer we het hostel willen verlaten staat er een onwijs leuk bandje op het terrasje te spelen. Dus we besluiten even hier te blijven.


En een drankje te doen. Proost. Aperol.


Omdat we al make-up op onze smoel hebben gesmeerd voelen we ons verplicht toch nog even op stap te gaan. Nou, vrouwen en kaart lezen. Na zo’n anderhalf uur lopen kwamen we in het uitgaan gedeelte van de stad en ontdekten we dat het best rustig was gezien het dinsdag was.


Dus dan maar ijs. Dat is altijd een goed idee. En weer terug lopen.


Terug bij het hostel doen we nog een drankje en gaan we naar bed.


Wat een fijn hostel, het ontbijt zit er ook bij in!


De voorkant.


Maar we kunnen niet de hele dag bij het hostel blijven, dus op naar de stad. De Duomo kathedraal. Wauw! Zo onwijs indrukwekkend. Echt prachtig. Dus onwijs veel foto’s gemaakt.


Schattig stel.


We gaan de toren beklimmen. Voordat we erop kunnen moeten we onze knieën en schouders bedekken. Dit wist ik dus ik heb een lange broek bij me. Ik besluit me bij de H&M om te kleden. Maar eenmaal daar binnen is het zo belachelijk druk dat ik besluit niet te gaan wachten voor de hokjes. Ik kleed me tussen de rekken om. Hop, op naar het dakterras. En wooohhh! Wat een uitzicht.


Het is hier zo mooi.


Echt genieten.


Ondanks onze hoogtevrees.


Een beetje druk op de trap.

Eenmaal weer beneden wil ik snel weer een korte broek aan. Jantine heeft een grote sjaal bij zich dus we besluiten dat het ook wel buiten kan. Ik sta te prutsen achter de sjaal wanneer een man de stoep schoonmaakt en een emmer sop neergooit. Het water komt onze kant uit en Jantine probeert haar tas te redden terwijl ik in de blote kont sta. Dit gaat top! Precies op dat moment komen er een paar militairen langslopen die tevreden beginnen te lachen. Deze week dus een extra weesgegroetje voor mij 😉


We hebben honger gekregen dus gaan op zoek naar een leuk eettentje een beetje weg bij het centrum om kosten te besparen. Onderweg komen we al allemaal lekkers tegen.


We gaan bij een mozzarella bar zitten en bestellen een lekkere pizza.


Allebei heel erg happy. Deze pizza is goed!!



Eigenlijk hebben we best een lange lijst met dingen die we willen zien en doen (ook van jullie gekregen), maar we zijn allebei zo onwijs moe van de hele week rennen en vliegen en vooral heel veel doen, dat we besluiten te chillen. We lopen even door de stad.



En zoeken op de kaart naar een goede ijssalon.


Het is hier overal zo mooi!


Jeuj! Een heel erg lekker ijsje. Hazelnoot en goijibessen. Allebei melkvrij. Was ik benieuwd naar en smaakte goed.


We eten en genieten van de muziek van straatmuzikanten.


Ondertussen is het tijd om naar het vliegveld te gaan. We halen onze koffers op bij het hostel en vertrekken naar centraal. Vanaf daar willen we een bus of trein pakken naar het vliegveld, maar mijn god, dat is makkelijker gezegd dan gedaan. Ik ben nog nooit in een stad geweest waar het zo moeilijk is om een kaartje te kopen. We werden van het ene loket naar het andere gestuurd en niemand wist ons precies te vertellen welke bus of trein we moesten hebben. Toen we eindelijk bij het juiste loket waren konden we alleen contact betalen en we hadden allebei geen cash meer. Grrrrr…. Hoe irritant! Ondertussen was er behoorlijke haast. De man legt uit dat de busticket 8,- is en alleen contact kan en de treinticket 13,50 en ook gepind kan worden. Man wat omslachtig. Dan maar een duurder kaartje, want we hebben haast. Eindelijk zitten we in de trein en dan breekt de pleuris uit. Wat een noodweer op komst!


Het ziet gewoon zwart. Shit, want ik vind het best spannend om te vliegen door de onweer. We staan in de rij voor het inchecken en het dondert zo hard dat de grond trilt. Dit belooft weinig goeds.

Gelukkig hebben we de vlucht gehaald. En dan krijgen we vertraging. Heel irritant, want er wordt nergens aangegeven hoe laat de vlucht dan wel gaat.


Dan maar even avondeten. Door de zenuwen krijg ik niet zoveel weg maar gelukkig heb ik de vlieg app van stichting Valk. Die stelt me gerust.


Nog een laatste selfie. Check m’n wallen. Wat een week, ik ben echt gesloopt!


Eindelijk stappen we in. Ondertussen is het iets opgeklaard. Het eerste half uurtje hebben we een beetje turbulentie door het slechte weer, maar dan wordt het gelukkig rustig.


En kijk dan wat een zonsondergang. Ik krijg het er niet goed op, maar de lucht is echt felrood!

Sow, later dan verwacht landen we op Schiphol. Koen is zo super lief om mij (samen met Sari) op te halen. Zo fijn om ze allebei weer te zien. Het is nog even rijden, maar ik zit zo vol energie van deze te gekke trip dat ik makkelijk wakker blijf en thuis val ik als een blok in slaap.

Ik hoop dat je hebt meegenoten van mijn avontuur. Ik vond het in ieder geval geweldig en ben heel benieuwd of jij er ook voor open zou staan om te liften of lifters mee te nemen!

Liefs Jantien

Lees hier en hier ook m’n andere plogs over het liftavontuur.