Iedere keer wanneer iemand vraagt wat m’n plan is dan zeg ik: geen idee. Ik heb ook echt werkelijk waar geen idee. Op het moment zit ik in Bastimentos, een eiland dichtbij Bocas del Toro in Panama. Het is hier prachtig groen, we hebben uitzicht over het water en de mensen zijn extreem vriendelijk. Een klein paradijs. En toch kriebelt er bij mij iets. Of nou ja, het voelt een beetje als jeuk op dit moment.

No plan is the best plan

Geen vast plan hebben op reis is heerlijk. Ik hoor ook van zoveel mensen onderweg dat ze jaloers zijn op m’n vrijheid. Ik kan iedere dag zelf bedenken waar ik heen wil en wat ik wil doen. Luxe. Maar toch merk ik dat het me nu al een beetje tegen begint te staan. Want geen plan, betekent ook geen doel. Tenminste, zo voelt het nu. En doelloos zijn, dat vind ik dus geen zak aan. Dan kan de plek nog zo mooi zijn, ik moet er wel iets te doen hebben. Na twee fantastische weken aan boord van Nomad Cruise, met een hoop netwerken en inspiratie, heb ik behoefte om aan de slag te gaan. Ik wil iets doen. Ik hoef niet zo nodig op een paradijselijk eiland te zitten. Ik wil op een plek zitten waar ik het gevoel heb dat ik verschil kan maken. Waar ik een doel heb. Dat kan natuurlijk overal ter wereld zijn, maar hier is het volgens mij niet voor mij.

Wat dan wel?

Wat het dan wel moet zijn? Volgens mij moet ik ergens zitten waar het levenstempo iets hoger ligt. Wellicht een stad. Ook al ben ik geen stadsmeisje, een eilandmeisje ben ik volgens mij ook niet. Ik droom al een tijdje van Santiago in Chili. Geen idee waarom, maar het klinkt geweldig. Of Medellin in Colombia. Een plek waar alles is en waar ik kan werken of genieten van de vrije tijd zoveel ik wil. Of misschien een plek waar het minder heet is want ik smelt hier weg. Jup, ik wil er niet over klagen maar het is best lastig om je te concentreren als het zweet je zittend al in de ogen druppelt.

Hoe ga ik m’n geld verdienen?

En hoe verdien ik dan m’n geld. Die vraag blijft maar door m’n hoofd spoken. Ik merk dat ik er heel erg klaar mee ben om een backpackers leven te leven. Ik wil graag een fatsoenlijk inkomen hebben op reis, omdat reizen niet slechts een klein onderdeel is van m’n leven. Het is m’n leven. Ik ben veel onderweg en werk onderweg, dus dat betekent dat ik m’n inkomen onderweg moet maken. Niet met ‘bijbaantjes’ maar serieus door m’n eigen werk. Op de cruise ben ik enorm geïnspireerd geraakt door alle geweldige verhalen. Zoveel mensen die met gemak hun geld onderweg verdienen. Er zijn zoveel mogelijkheden. Nu moet ik alleen zien hoe die mogelijkheden voor mij kunnen werken. Ik moet ergens mee starten.

Spannend

En ja, dat vind ik onwijs spannend. Ik heb namelijk nul komma nul geduld. In Nederland had ik net een groot netwerk opgebouwd en in de afgelopen anderhalf jaar leuke klussen binnen gehaald. Ik had het idee dat het allemaal net ging lopen en nu zit ik hier. Een bewuste keus. Ik wilde graag een nieuwe uitdaging. Die heb ik wel te pakken. M’n plannen schieten alle kanten uit. Ik heb echt geen idee waar ik heen wil reizen, hoe ik m’n geld zou willen verdienen en hoe en met wie ik dit allemaal vorm zou willen geven. Normaal ga ik goed op onzekerheden. Daar kan ik wel mee dealen. Maar misschien is dit zelfs voor mij een beetje veel.

bastimentos

Foto: Marleen Hoftijzer 

De komende tijd probeer ik me maar te focussen op de dingen die ik zeker weet. Zo ben ik bezig met een tweede boek! Daarnaast wil ik nog altijd Spaans leren en ga ik me misschien maar eens meer verdiepen in goede co-working locaties. Ik vertrouw erop dat er dan vanzelf iets op m’n pad komt óf dat ik vanzelf een fijn pad volg. Alles komt goed! Dat is de enige zekerheid die ik heb.

Liefs Jantien