Ik pas nog een laatste jurkje aan en sta stralend en tevreden voor de spiegel. Omdat ik een week geleden van de motor ben gevallen en ik mijn knie los hebben liggen, kan ik eigenlijk niet zo heel veel op reis. Ik mag het water niet in, kan niet op het strand liggen en ik hinkel overal naartoe. Maar kleding passen en op maat laten maken, dat lukt nog wel.

motor-door-vietnam

Ik ben in het Vietnamese Hoi Ann, het mekka voor op maat gemaakte kleding. In de stad wemelt het van de leuke winkeltjes waar je voor een relatief klein prijsje de mooiste jassen, schoenen, jurkjes en eigenlijk alles kunt laten maken. Ik voel me een beetje schuldig dat al deze lieve mensen rennen en vliegen om mijn kleding op tijd af te krijgen, maar ik weet ook dat een paar euro voor mij een gemiddeld maandinkomen is voor veel mensen hier. In de toeristenindustrie wordt veel geld verdiend, dus ik denk dat ik er niet verkeerd aan doe om hier te shoppen.

Na een week in deze geweldige stad te zijn verbleven vind ik het tijd voor een nieuw avontuur. Dus ik pak mijn laatste tassen met kleding bij elkaar, reken af en hinkel opgewekt terug naar het hostel. Daar pak ik mijn backpack in en neem ik afscheid van de vele lieve mensen die ik hier heb leren kennen. Ik had gedacht dat ik bij de pakken neer zou gaan zitten wanneer ik een ‘ongelukje’ of ‘blessure’ op zou lopen in het buitenland. Maar ik sta ervan versteld hoe vrolijk ik verder ga en dat komt met name door alle hulp van mijn medereizigers.

Als ik op de bus sta te wachten wil ik mijn bus ticket erbij pakken. Ik kijk verschrikt om mij heen wanneer ik me realiseer dat mijn tas weg is. M’n hart bonkt in mijn keel. Alles zit erin. Paspoort. Portemonnee. Papieren. Bus ticket. Het zweet breekt me uit en ik vraag om me heen of iemand een groene rugtas heeft gezien. Hinkelend loop ik het hostel weer binnen en vraag ik verder maar iedereen schudt z’n hoofd. Ik kijk op de klok en zie dat de bus al over vijf minuten vertrekt. Dan schiet me iets te binnen. Ik heb m’n rugtas helemaal niet mee terug genomen van de winkel. Ik kan wel janken, want ik weet zeker dat ik mijn tas niet meer terug ga zien. Ik heb voor vertrek al zoveel verhalen gehoord van drama vakanties en reizen. Mensen bij wie alles gejat is of die overvallen zijn. Laat staan wanneer je zelf je tas achterlaat in een winkel. Verdomme, het is ook nog eens mijn eigen schuld. De hele reis was ik voorzichtig en nu laat ik achteloos m’n tas met mijn hele hebben en houden in een winkel staan.

Ik hinkel de straat af naar de winkel, terwijl ik weet dat ik de bus al niet meer ga halen. De tranen staan in mijn ogen wanneer ik een scooter hoor toeteren. Best normaal hier op straat, want iedereen toetert om de kleinste dingen. Dan begint de vrouw op de scooter te zwaaien. Ik veeg mijn tranen weg en kijk nog eens goed naar de vrouw op de scooter. Het is dezelfde vrouw bij wie ik net mijn jurkje heb afgerekend. Ze rijdt op me af en houdt een tas omhoog. ‘’Is this yours’’ roept ze over straat. Ik kan wel springen van blijdschap, al kan ik helemaal niet springen. Ze legt me uit dat ze alle hostels in de buurt heeft afgebeld om te vragen of ik daar logeer, zodat ze m’n tas terug kon brengen. Ik weet eigenlijk niet waarom ik zo verbaasd ben, want ik heb al een week ervaren hoe lief de mensen in Vietnam zijn. Typisch dat je alle waarschuwingen en slechte verhalen van thuis gewoon meeneemt in je beoordeling, terwijl ik er al mijn hele reis in Azië van sta te kijken hoe behulpzaam iedereen is.

vissers-hoi-ann

Ik besluit dat ik vanaf nu ga oordelen op mijn eigen ervaring.

Ik hinkel naar de bus en ben net op tijd om in te stappen. In de bus krijg ik een mooie plek aangewezen waar ik mijn benen kan strekken. Ik zet mijn muziek op, staar naar buiten en bedenk me dat mensen een reis kunnen maken of breken en ik heb het geluk dat m’n reis zelfs op een breekpunt wordt gemaakt door de mensen. People who rule the world.

En daarom luister ik graag naar We are the people van Empire of the sun

Iedere eerste zaterdag van de maand ben ik te horen op RTV Holland met mijn column Jantiens ReisPlaat.