Ik adem diep in, sluit m’n ogen en glimlach. Ik zit in een eetcafeetje te werken terwijl de regen op het dak klettert. Het lawaai is gigantisch, maar ik geniet ervan. Ik geniet van de geluiden, de geuren, de mensen om me heen. Van m’n werk. Het geeft me het gevoel dat ik leef. Volop. Ongeremd.

Intens

Al weken voel ik alles zo intens binnenkomen. Geluiden, geuren, smaak, m’n hele omgeving. Alsof het hier dubbel zo sterk is als thuis. Niets gaat op de automatische piloot. Thuis geniet ik ook wel van dingen, maar minder intens. Ik doe m’n ding. Heb ritme. Ga lekker. Maar ik voel het niet. Ik waardeer dingen minder. En nu hier, hier voel ik alles. Het leven gaat langzamer maar intenser. Het voelt alsof er meer gebeurt op een dag, al doe ik minder. Want ieder ding gebeurt met aandacht. Ontbijten is een activiteit. Een gesprek is een bijzonder moment. Alle zintuigen worden geprikkeld. Niets gebeurt zonder aandacht. Ik word niet geleefd maar kies iedere dag wat ik wil doen en hoe ik me wil voelen. Alleen door diep in te ademen ervaar ik al een intens gevoel van geluk.

Hoog tijd

In Nederland leven we op de tijd. Hoeveel tijd heb je in een dag? Wat kun je doen? Hoeveel tijd heb je nog in je leven. Wordt het niet eens tijd om iets van je leven te maken? Wordt het niet tijd voor een baan? Wordt het niet tijd voor een relatie? Wordt het niet tijd voor een gezin? Wordt het niet tijd om de dingen te doen die van je verwacht worden. Want je bent ondertussen de jongste niet meer. Altijd bezig met de toekomst en niet met nu. De tijd vliegt, maar wat doe je eigenlijk met je tijd?

Tijd is niet iets concreets. Het is dat wat jij ervan maakt. Hoe meer jij werkelijk dingen ervaart op een dag, hoe meer tijd je lijkt te hebben (gehad). En daar gaat het uiteindelijk om. Want het aantal minuten doet er niet toe. Het gaat erom hoeveel je hebt genoten van die minuten en hoeveel nieuwe ervaringen het je heeft opgeleverd. Hoe meer nieuwe prikkelingen op een dag, hoe vaker jij je verbaast over dingen, hoe meer tijd je lijkt te hebben gehad. Voelt het na twee weken op vakantie niet alsof je veel meer met je tijd hebt gedaan dan na twee weken thuis in je eigen ritme?

Zeeën van tijd

Al zou ik het willen, ik kan niet eens uitleggen wat ik hier allemaal heb gedaan, ervaren en geleerd. Ik heb zeeën van tijd. Ik doe alles op m’n eigen tempo en dat ligt voor de afwisseling eens iets lager dan dat ik van mezelf gewend ben. Ik voel me niet opgejaagd op gehaast, omdat ik weet dat ieder moment er hier toe doet. Ik gooi geen tijd weg. Ik ben niet druk met dingen die ik zou moeten doen, met op de bank hangen en series kijken, met verplichte nummertjes. Ik doe de dingen die ik wil doen op het moment dat ik voel dat ik ze wil doen. M’n creativiteit wordt continue geprikkeld en ik voel me vrijer dan ooit. Vrij om te creëren en om te doen wat ik zou willen.

Idealistisch

Als ik het zelf niet zou ervaren, zou ik bovenstaande waarschijnlijk idealistisch gebrabbel noemen. Niet alles is leuk en sommige dingen moeten gewoon gedaan worden. Dat is waar. Alleen gaat het erom of je het met aandacht doet. Want dan heb je het gevoel dat je leeft. Dat je écht dingen voelt. Zelfs de mindere momenten hier waardeer ik meer dan thuis. Ik voel ze intenser en ook dat is leven. Daar geniet ik van. Volop.

Wanneer had jij de laatste keer het gevoel dat je écht leeft?

Liefs Jantien