­

About Jantiens ReisStijl

This author has not yet filled in any details.
So far Jantiens ReisStijl has created 433 blog entries.

Mag ik gewoon tevreden zijn? Dankuwel

Leuker, beter, groter, succesvoller… Ik kan m’n tijdlijn niet openen of allerlei vrouwelijke (business) coaches komen voorbij die me uitdagen m’n onderneming en m’n leven succesvoller, leuker en beter te maken. Uiteraard weet Facebook exact dat ik een vrouwelijke ondernemer ben en dat ik geïnteresseerd ben ik persoonlijke en zakelijke ontwikkeling. Maar weet je, soms word ik er een beetje moe van. Waarom moet het altijd maar beter, groter en succesvoller? En waarom moet iedereen tegenwoordig uitzonderlijk zijn? Mag ik ook gewoon even tevreden zijn met wat ik nu aan het doen ben?

Moeten we dan allemaal uitzonderlijk zijn?

Er zit meer in! Je kan beter. Ga niet voor minder. Het lijkt tegenwoordig wel alsof we allemaal volle zalen moeten trekken en ons uitzonderlijke talent met de rest van de wereld zouden moeten delen. Maar zijn we wel allemaal zo uitzonderlijk? Ik vraag het me weleens af. En ik vraag me ook af of dat dan een probleem is. We zijn simpelweg niet allemaal de nieuwe Elon Musk of de nieuwe Brene Brown. Begrijp me niet verkeerd, ik denk dat we allemaal uitzonderlijk zijn voor een aantal mensen in ons leven en dat we allemaal voor een aantal mensen een verschil kunnen maken. En volgens mij is dat soms ook gewoon genoeg. We kunnen simpelweg niet allemaal gigantisch uitblinken, want als iedereen dat zou doen dan valt het ook niet meer op. Ik denk dat het veel interessanter is om jezelf af te vragen, hoe kan ik een verschil maken voor mezelf en de mensen om me heen? Voor de mensen voor wie ik uitzonderlijk ben.

Even sudderen

Ik had het er laatst met een vriendin over dat we allebei een beetje moe worden van het altijd maar blijven ontwikkelen. Nu zijn we allebei types die zelf al erg ondernemend zijn en simpelweg geen schop onder de kont nodig hebben. Wij doen de dingen al wel zonder dat iemand daar bovenop moet zitten. Sterker nog, we doen eerder teveel dan te weinig. Onze uitdaging zit er niet in om beter, leuker of succesvoller te worden. Onze uitdaging is om het eens te laten liggen. Niet te willen verbeteren. “Ik ben even aan het sudderen”, zei m’n vriendin. Dat vond ik een mooie uitspraak. Soms worden dingen namelijk simpelweg lekkerder, leuker en beter door ze even met rust te laten. Te laten sudderen. Niet om de haverklap de deksel van de pan. Borrel maar eens een beetje.

Mijn nieuwe business coach

Ik heb dus sinds kort een business coach. Dat klinkt misschien gek, gezien ik net zei dat ik er een beetje moe van ben. Het punt is dat mijn business coach, Lucia de Boer, precies het tegenovergestelde doet van alle coaches die ik in m’n tijdlijn voorbij zie komen. Ze pusht me niet naar succesvoller, groter, beter, meer. Ze laat me inzien dat mijn standaard niet altijd sky high hoeft te zijn. Wat vind ik eigenlijk echt belangrijk? Want misschien ben ik al veel succesvoller dan ik eigenlijk dacht. Misschien gaat het niet altijd om verlangen naar anders of meer, maar juist inzien dat er al heel veel is. Als je niet blij bent maar waar je nu staat, is de kans groot dat je dat in de toekomst ook niet bent en dan blijf je maar bezig met groei in plaats van geluk. Het enige waar ik me nu echt op focus, is op focus. Niet meer, maar minder. Kiezen wat ik echt belangrijk vind en de rest lekker laten vallen. Ik heb al veel kennis, ik heb al een mooi netwerk, ik heb al een vrij leven. Ik mag kiezen, sudderen en tevreden zijn.

Tevreden zijn

Juist nu, in een maatschappij die inspeelt op het verlangen naar meer, beter, groter en succesvoller is het best uitzonderlijk om gewoon tevreden te zijn. Om ervoor te kiezen even stil te staan. Stilstand mag dan achteruitgang betekenen, maar voor zover ik weet was vroeger alles beter dus in principe ga ik als een speer vooruit.

tevreden zijn

Heb jij ook zin om deze zomer even te sudderen?

Liefs Jantien

Alleen reizen: hoe doe ik dat?

Vandaag vertrek ik naar Budapest! Na een maand Nederland vind ik het weer hoog tijd om de hort op te gaan. Het viel me op hoeveel mensen er in de afgelopen maand naar me toe zijn gekomen met vragen als: “Wat knap dat je dat doet! Hoe werkt dat nou eigenlijk? Vind je het niet eng om alleen te gaan? Ga je dan ook alleen uit eten? Wat doe je als je ergens alleen aankomt?” Grappig, voor mij is alleen reizen (lees, alleen weggaan, want echt alleen ben ik niet vaak) best vanzelfsprekend geworden en heeft dus niets met knap te maken. Maar ik snap dat je misschien nieuwsgierig bent hoe dat dan werkt. Ik vertel je er meer over (en ik verklap je een geheimpje over wat ik mezelf vertel als ik het spannend vind)!

Alleen vertrekken

Je boeltje pakken en werkelijk alleen vertrekken. Ik denk persoonlijk dat dit voor veel mensen het spannendste punt is van de hele reis. Geloof me, ik heb ook vaak genoeg met klamme handjes in de auto, trein of het vliegtuig gezeten met de vraag wat ik me nu weer in de kop had gehaald. Maar tegenwoordig is reizen zo’n tweede natuur geworden voor mij, dat het me niet zoveel uitmaakt of ik de trein naar Arnhem, of het vliegtuig naar een onbekende stad pak. Ik heb vertrouwen gekregen in het proces en weet nu honderd procent zeker dat er overal ter wereld lieve mensen zijn de me verder helpen als ik niet weet welke bus ik moet pakken of als ik de aansluiting mis.

Wat doe je als je aankomt?

alleen-reizen

“Hoe werkt dat dan? Dan kom je aan in een nieuwe stad, en dan?” Een veelgestelde vraag en ik heb er niet een eenduidig antwoord op. Ik ben nogal ongeorganiseerd dus ik zoek van tevoren nooit iets op en zie het vaak wel als ik er eenmaal ben. Mijn favoriete landen zijn de landen waar ze Uber hebben (en waar dit geen drol kost). Uber is echt het antwoord op alles. Hebben ze dat niet, dan pak ik het openbaar vervoer naar daar waar ik overnacht. Vaak heb ik de eerste nacht wel ergens iets geregeld en ik zorg ook dat ik altijd in daglicht aankom als ik alleen ben. Wel zo prettig!

Ga je dan ook alleen uit eten?

In je eentje op een terras achter je salade en wijntje? Ja hoor, waarom niet? Ik weet nog dat ik jaren geleden met m’n zus een roadtrip maakte door de USA en dat ik daar voor het eerst in m’n leven iemand alleen uit eten zag gaan (ja, er ging een wereld voor me open). Ik vond het bijzonder en misschien zelfs een beetje sneu. Ondertussen denk ik daar heel anders over. In de tijd dat ik door Zuidoost Azië reisde ging ik veel alleen uit eten en op stap. Niet dat het nodig was, want het is super gemakkelijk om mensen te leren kennen (dit zal iedere solo-reiziger beamen). Maar ik vind het oprecht fijn om soms even alleen te zijn. Alleen naar de bioscoop, alleen wat eten, alleen rondstruinen. Fijn! Zeker als afwisseling gezien ik de hele dag door nieuwe mensen leer kennen. Ik houd er ook echt van om te zitten en mesen te observeren en gesprekken af te luisteren 🙂 Zorgt voor inspiratie.

Ben ik eigenlijk nog veel alleen als digital nomad?

Sinds ik als digital nomad leef, is het alleen reizen wel een beetje veranderd. Ik spreek namelijk vaak af met andere nomads. Zo huren we bijvoorbeeld samen een airbnb (of logeer ik bij bekenden) en spreken we af om ergens samen te werken, lunchen, dineren, stappen en erop uit te gaan. Ik hoef niet meer alleen te zijn en het fijne is dat de meeste mensen ook iets langer op een plek blijven waardoor je jezelf niet meer dagelijks aan nieuwe mensen hoeft voor te stellen.

digital-nomad

Zo logeer ik in Budapest bij een vriend van een vriend. Iemand die ik nog niet ken dus, maar daar gaat snel verandering in komen. Van zulke spontane uitnodigingen word ik echt super blij! Hoe te gek dat je ineens de hele wereld over kunt reizen en bij ‘bekenden’ kunt verblijven?!

Alleen reizen: is dat dan niet eng?

Over het algemeen vind ik het absoluut niet (meer) eng. Hoe meer reiservaring ik heb, hoe meer ik ervan overtuigd ben dat de wereld een veilige plek is en dat mensen te vertrouwen zijn. Verder vertrouw ik heel erg op mijn inschattingsvermogen en het feit dat ik super makkelijk contact maak met nieuwe mensen.

Dit doe ik als ik het eng vind

Als ik het dan wel eng vind, wat dus sporadisch gebeurt, dan heb ik een middel gevonden om mezelf gerust te stellen. Stel je voor, ik loop over straat in Delhi India en ik heb geen idee meer wie ik wel of niet kan vertrouwen… Dan doe ik dus net alsof ik Floortje Dessing ben en een cameraploeg bij me heb. Kin omhoog, net alsof ik zelfverzekerd ben voor op beeld. Je mag me uitlachen, maar het heeft mij weleens door benauwde situaties geholpen dus probeer het maar eens als je het spannend vindt. Wedden dat het helpt!

Hopelijk heb je nu iets beter inzichtelijk gekregen hoe alleen reizen voor mij werkt. Als je nog specifieke vragen hebt, stel ze dan gerust!

Ik ben benieuwd of jij het ook wel eens doet?

Liefs Jantien

Hoe bloggen mijn leven heeft veranderd!

Ik overdrijf niet als ik zeg dat bloggen m’n leven heeft veranderd. Ik zat laatst te denken, wat nou als ik drieëneenhalf jaar geleden niet het lef had gehad om gewoon te beginnen? Dan denk ik oprecht dat ik heel veel kansen die ik nu heb gehad, nooit had gekregen. Soms moet je gewoon het lef hebben om iets te doen! Zit jij al een tijd te denken om te gaan bloggen voor jezelf of voor je onderneming? Ik vertel je wat het voor mij heeft gedaan en daarna wil je gegarandeerd ook aan de slag!

Bloggen; let’s do this!

Drieëneenhalf jaar geleden lag ik wakker van een idee dat me niet losliet (zoals wel vaker trouwens). Ik wilde een blog starten. Een maand ervoor had ik m’n baan opgezegd omdat ik niet langer van negen tot vijf wilde werken. Ik stond op het punt om Nederland te verlaten voor een reis door Australië en had ontzettend veel zin om weer te gaan schrijven. Na mijn studie journalistiek vond ik schrijven echt niet meer leuk omdat ik veel te veel regeltjes kreeg opgedragen. Maar het begon weer te kriebelen. En die nacht dat ik wakker lag, besloot ik het gewoon te gaan doen. M’n eigen blog. De naam schoot me te binnen toen ik op de wc zat (zoals wel vaker trouwens).

Shit, mensen volgen me

De volgende ochtend klapte ik m’n laptop open, zocht ik naar een goed platform voor een blog (het werd wordpress) en ik maakte een facebook pagina aan. Ik weet nog hoe hard ik schrok toen mensen me diezelfde dag al gingen volgen terwijl ik nog niets had. Geen gelikte site, geen content. Ineens had ik al over de honderd volgers. Shit, en nu? Ik begon maar met schrijven over dat ik op reis zou gaan en hier m’n verhalen zou delen. De site zag er niet best uit maar goed, het was slechts om te proberen.

Ik ging gestaag verder

De eerste maand had ik er zo’n plezier in. Ik kreeg veel nieuwe volgers en leuke reacties en ik kon precies schrijven wat ik wilde schrijven. Dit was van mij en dat voelde goed. Tijdens de reis probeerde ik meerdere artikelen per week te schrijven en dat was niet altijd even makkelijk. Geen internet, geen stroom, geen zin. Maar ik had gehoord dat het goed is om zeker op het begin regelmaat in te bouwen, dus dat deed ik. Ik merkte dat de flow van het begin weg was maar ik bleef plezier houden in het schrijven, dus ik ging gestaag verder en dat was een hele goede beslissing.

Ineens had ik een bedrijf

Ik denk dat het wel een jaar duurde voordat m’n blog echt ging groeien. Tot die tijd had ik ook helemaal niet duidelijk wat ik ermee wilde, behalve dat ik zin had om m’n verhalen te delen en graag een groot publiek wilde inspireren met mijn levensstijl. Onderweg had ik eigenlijk ook geen idee wat m’n blog met mensen deed maar eenmaal thuis kreeg ik ineens zoveel reacties van mensen die me hadden gevolgd en waren geïnspireerd. Met regelmaat kreeg ik persoonlijke mailtjes van volgers die mede dankzij mijn verhalen bepaalde keuzes hadden gemaakt in hun leven. Zo te gek en bizar! Langzaam aan begonnen ook bedrijven me te benaderen met opdrachten. Soms campagnes voor op m’n blog en perstripjes maar ook kreeg ik steeds vaker de vraag of ik voor bedrijven wilde schrijven en de marketing wilde doen en werd ik ingehuurd als infuencer. Daarnaast kreeg ik vragen van volgers of ik ze kon helpen met schrijven door feedback te geven op artikelen. Dit inspireerde me weer om workshops en masterclasses in schrijven te geven. Zonder dat ik het bewust deed was ik ineens een bedrijf aan het opbouwen.

M’n visitekaartje

Ik sprak laatst met een collega digital nomad van me die ik via de Nomad Cruise heb leren kennen. Ze vroeg waar ik eigenlijk m’n klanten vandaan haal. Ik hoefde er niet lang over na te denken. Bijna iedereen die met me wil samenwerken kent me via m’n blog of via m’n boek Op kop door de Achterhoek (dat ik trouwens heb geschreven omdat ik al een publiek had opgebouwd met m’n blog).

Ik zou natuurlijk tegen bedrijven kunnen zeggen dat ik voor ze kan schrijven en dat ik goed ben ik marketing. Ik kan het ook laten zien door het zelf te doen. Ik heb geleerd dat mijn blog mijn allerbeste visitekaartje is. Ik zie het niet als m’n bedrijf op zich maar ik zie het wel als de fundering voor alles. Zonder had ik waarschijnlijk zelf niet eens geweten wat mijn kracht is. Nu zagen anderen mijn kracht en kreeg ik er ineens vraag naar.

Bloggen voor ondernemers

Ondertussen weet ik wat bloggen kan doen voor je onderneming (ook als je niet als blogger bent begonnen). Een blog is de uitgelezen kans om jezelf (gratis en voor niets!) aan de wereld te laten zien. Wie ben je? Wat houdt je bezig? Maar vooral ook, wat heb je te bieden? Deel informatie, kennis, persoonlijke verhalen, struggles, overwinningen. Het is de manier om een band op te bouwen met je publiek en je (potentiële) klanten. Wie wil dat nou niet?

Ik hoor zo vaak van bedrijven dat ze weten dat ze er eigenlijk ‘iets mee moeten’ maar niet weten wat en hoe en eigenlijk ook niet zoveel zin hebben eraan te beginnen. Een gemiste kans, want ik denk dat een blog, zeker op de lange termijn, zoveel kan opleveren!

Omdat ik er veel vragen over krijg heb ik besloten een workshop te geven over Bloggen voor Ondernemers. Wil jij nu ook echt eens aan de slag met bloggen voor je bedrijf (of in de hoop er een bedrijf van te maken)? Te gek!

bloggen voor ondernemers

Je leest hier alles over de Workshop Bloggen voor Ondernemers en kunt direct je plekje reserveren.

Het is maandagavond 18 juni om 19.00 in Lichtenvoorde.
Ik begin met een klein groepje dus er is beperkt plek. Wees er dus op tijd bij!

Tot slot wil ik iedereen bedanken die me al die tijd heeft gevolgd en gesteund. It keeps me going 🙂 

Liefs Jantien

7 redenen om als bedrijf met digital nomads te werken

Digital nomads; het type volk dat met de laptop op het strand zit te werken maar eigenlijk geen flikker uitvoert. Toch? Dus waarom zou je er in godsnaam mee gaan samenwerken als je ook kunt kiezen voor iemand die bij je om de hoek woont en op wie je iets meer ‘zicht’ hebt? Nou, heb je even?

Sinds ik als digital nomad leef en me dus ook omring met nomads, valt me een aantal dingen op bij dit ‘type volk’. Er zijn namelijk een aantal skills en eigenschappen die bijna iedere digital nomad heeft die extreem waardevol zijn voor bedrijven.

Dit zou je als werkgever moeten weten over digital nomads

Digital nomads zijn vooruitstrevend en effectief

Om te kunnen werken als een digital nomad moet je simpelweg vooruitstrevend zijn. Het is onmogelijk om te werken vanuit waar dan ook te wereld, als je niet de juiste tools gebruikt en de makkelijkste manieren uitvindt om effectief te kunnen samenwerken. Geen urenlange vergaderingen die eigenlijk nergens toe leiden (en geloof me, die zijn er een hoop en het kost alleen maar tijd en geld) maar lekker to the point en effectief.

Digital nomads hebben een groot netwerk (met extreem veel kennis en skills) en delen graag

Als digital nomad is je netwerk alles. Je hebt je collega’s namelijk niet alleen ‘nodig’ op je werk, je leeft er ook echt mee. Het netwerk krijgt daarom een compleet andere waarde en de relaties zijn heel sterk. Mensen met volledig uiteenlopende kennis en vaardigheden leven met elkaar en zo leer je dus veel sneller nieuwe dingen bij (ook van buiten je vakgebied). De ene keer zit ik met een advocaat om tafel, dan weer met een programmeur of een business coach. En dat is niet alleen wanneer ik bewust ga netwerken. Dit is dagelijkse kost en daarom zo waardevol!

Digital nomads zijn super oplossingsgericht

We weten allemaal dat als je reist er nog weleens dingen misgaan. Daarom zijn nomads gewend om snel te kunnen schakelen en problemen op te lossen. Of sterker nog, van een probleem een voordeel te maken.

Digital nomads werken wanneer ze productief zijn

Ik denk dat we het er over eens kunnen zijn dat iedereen een ander productiviteits tijdstip heeft. Ik heb bijvoorbeeld ontdekt dat ik extreem productief ben op de zondagavond (vraag me niet waarom) en verder graag in de ochtenden werk. Om me heen zie ik collega’s die pas ‘savonds opbloeien of juist wel gewoon negen tot vijf aanhouden. Wat het ook is, wij weten wanneer we productief zijn en gebruiken die tijd optimaal zodat we daarna ook echt vrije tijd hebben.

Digital nomads zijn te ambitieus voor bullshit

Iets doen om te doen, dat is niet aan nomads besteeds. De meeste nomads zijn uit het ‘nine to five’ leventje gestapt omdat ze er niet meer tegen konden. Geen uitdaging. Gelummel op kantoor. Uren maken omdat het nou eenmaal van je verwacht wordt op kantoor te zitten terwijl iedereen weet dat de helft van het personeel iedere dag een uur op Facebook doorbrengt en al na de lunchpauze zit in te kakken. Ik las van de week nog dit artikel over bullshit jobs en het feit dat mensen zich vaak niet meer uitgedaagd voelen. Ik kan wel stellen dat alle nomads die ik ben tegengekomen niet van bullshit houden. Ze zijn er te ambitieus voor en willen echt verschil maken. En waarom zou je net doen alsof je druk bent als je ook gewoon op het moment dat je je productief voelt heel veel werk kunt verzetten om daarna zonder laptop op het strand te kunnen zitten. Wel zo prettig.

Digital nomads doen waar ze zin in hebben

Dit klinkt misschien niet erg handig, maar geloof me, dat is het wel. Nomads hebben namelijk het lef om te doen wat ze belangrijk vinden. Als ze jouw klus aannemen, dan is dat zeer waarschijnlijk omdat ze het belangrijk vinden en zeker niet uit sleur of moeite met nee zeggen. Deze hele instelling zorgt simpelweg voor duidelijkheid en (daar ben ik van overtuigd) meer succes en geluk aan beide zijden. Als je ziet hoeveel mensen dingen aan het doen zijn die ze niet gelukkig maakt (en daardoor niet meer gemotiveerd of productief zijn), dan mag ja als werkgever blij zijn als iemand zijn of haar grenzen aan kan geven en durft te staan voor wat die belangrijk vindt.

Je maakt ze de pis niet lauw…

De meeste nomads zijn avonturiers. Mensen die van extreme dingen houden en goed kunnen omgaan met onverwachte situaties. Die dienen zich namelijk regelmatig aan als je onderweg bent. Ik zie dan ook dat nomads daardoor super flexibel zijn en nergens meer van schrikken. Je maakt ze de kop niet zomaar gek. Wel zo fijn om iemand in het team te hebben die in alle gevallen kalm kan blijven en mogelijkheden blijft zien.

Het is duidelijk, bescheidenheid staat niet op het lijstje met karaktereigenschappen 😉

Ik zou gerust nog even door kunnen gaan maar ik denk dat m’n punt is gemaakt. Ik merk soms dat er nog wat twijfel ligt bij bedrijven om samen te werken met nomads en dat vind ik een gemiste kans. Wat mij betreft is locatie onafhankelijk werken de toekomst!

Zou jij als bedrijf een digital nomad aannemen?

digital-nomad-ferry

P.S. Dit soort afbeelding maken we vooral voor de lol. Het meeste werk gebeurt gewoon vanuit koffietentjes en co-workings. 

Liefs Jantien

Ben ik een loser?

Ik houd het treinkaartje voor het check in poortje. Niet geldig, staat er op het scherm. Ik kijk op het kaartje. Shit, inderdaad al een paar dagen ongeldig. Vluchtig probeer ik een nieuw treinkaartje te kopen. Geen saldo, geeft ie deze keer aan. Fuck, hoe kan dit? Ik check m’n app en zie dat ik inderdaad geen saldo meer heb. De tranen branden in m’n ogen en rollen onder m’n roze zonnebril vandaan. Hoe typerend. Roze, zo zie ik de wereld maar ondertussen sta ik met lege handen.

Waarom gaat het verdomme niet makkelijk?

Ik pak m’n fiets en fiets dezelfde weg terug hoe ik nog geen tien minuten geleden gekomen ben. Langs de groene weilanden en door het bos. Al zag het er tien minuten geleden totaal anders uit. Ik ademde de frisse lucht diep in terwijl ik zat te genieten van het geluid van de vogeltjes. Ik verheugde me enorm op deze dag. Gisterenavond laat ben ik thuis gekomen vanuit Frankfurt om vandaag naar Utrecht te gaan en m’n lieve huisgenootjes Bodei en Inge te zien en vanavond wilde ik naar huis om m’n ouders te verrassen en m’n nichtje voor de eerste keer te zien. Het zou een fantastische dag worden. Maar ondertussen fiets ik verslagen naar het huis van m’n beste vriendin en rollen de tranen over m’n wangen. Ik voel me een loser. Bijna dertig en nog altijd geen stabiel inkomen. Volledig afhankelijk van de grillen van m’n onderneming. Ene maand een mooi inkomen en de andere maand de eindjes aan elkaar knopen. Waarom gaat het verdomme niet gewoon makkelijker? Hoe kan het dat het anderen wel lukt?

Ik adem nog eens diep in en laat het allemaal gaan. M’n tranen, m’n zelfmedelijden, m’n negatieve gedachten… Het komt er allemaal uit. Inclusief snottebellen.

Get my shit together

‘I gotta get my shit together!’ denk ik bij mezelf. Zelfmedelijden heeft nog nooit iemand verder geholpen. Ik vraag mezelf oprecht af, ben ik een loser? Is mijn gedachte waar? Ik denk aan wat ik de afgelopen jaren heb gedaan. Ik heb in m’n eentje de wereld rondgereisd. Ben voor mezelf begonnen, heb een boek geschreven en zelf uitgebracht, geef trainingen en masterclasses, spreek voor publiek (iets wat ik jaren doodeng vond), ik ben met m’n tweede boek bezig die ik internationaal ga uitgeven(!!! dit wordt zo gaaf!), ik krijg regelmatig mailtjes van mensen die ik heb geïnspireerd om ook hun droom te volgen en ik heb vorig jaar besloten m’n veilige thuisbasis in te ruilen voor een volledig onzeker leven. Geen vaste thuisbasis, geen vaste mensen om me heen én geen vast inkomen. Tot nu toe heb ik me prima gered. Sterker nog, ik ben nog nooit zo gelukkig geweest. Ben ik dan een loser zodra m’n bankpas aangeeft dat ik geen saldo heb? Werkt het zo? Ik besluit van niet.

Hobbel op de weg

Nee, ik ben geen loser. Ik loop alleen even vast. Een hobbel op de weg. Ik heb voor hetere vuren gestaan en weet donders goed dat er belangrijkere dingen in het leven zijn dan geld (al zou het nu verdomd makkelijk zijn). Daarna vraag ik mezelf af of het bij anderen altijd wel lukt? Is dat waar? En ik denk aan alle gesprekken die ik heb gehad met andere ondernemers en digital nomads. De struggles die zij hebben. Natuurlijk weet ik dat het bij niemand vanzelf gaat. Dat is gewoon grote onzin. Ondernemen is één groot risico en dan over ondernemen als digital nomad nog niet gesproken. En in principe heb ik mijn leven zo omgegooid dat ik m’n hele bedrijf opnieuw moet uitvogelen. Maar als er één ding is waar ik master in ben, dan is het in risico’s nemen. Ik ken weinig angst en ga er altijd vol voor. Ik visualiseer me iets en werk daar naartoe en vaker wel dan niet, lukt het me ook om m’n doel te realiseren. Dat klinkt eigenlijk helemaal niet als een loser. M’n zorgen over m’n banksaldo zijn van tijdelijke aard. M’n karakter, skills en doorzettingsvermogen heb ik voor altijd.

Live your dream, and share your passion

Ondertussen ben ik aangekomen bij m’n beste vriendin. Ze geeft me een dikke knuffel. “Risico van het vak,” zeg ik als een boer met kiespijn. Ik klap m’n laptop open en besluit ‘m’n shit together te krijgen’. Ik open Momentum en zie een afbeelding van The Great Barrier Reef. Ha, daar ben ik mooi geweest. Onderaan de pagina zie ik de quote ‘Live your dream, and share your passion’. Ik vraag me af hoe ik van deze situatie het beste kan maken en bedenk me weer eens goed wat m’n passie is. Verhalen delen en daarmee ervoor zorgen dat mensen zich niet eenzaam voelen maar juist gezien en geaccepteerd. Dat is wat ik belangrijk vind.

De schijn ophouden

Zou ik dit verhaal delen? Vraag ik mezelf af. Komt dat niet zwak over? Wat nou als opdrachtgevers zien dat ik op het moment struggle? Is dat wel professioneel? Gaat het anderen überhaupt iets aan wat mijn financiële situatie is? Ik hoor het m’n moeder al zeggen, “Niet iedereen hoeft dat te weten, Jantien.” En ze heeft gelijk, niet iedereen hoeft het te weten. Maar als we allemaal de schijn ophouden dat het leven alleen maar perfect is, dan helpen we elkaar geen steek verder. Sterker nog, dan maken we elkaar doodongelukkig. En dat heeft helemaal niets te maken met ‘Living the dream, and sharing your passion’.

Eerst app ik een aantal vriendinnen/collega’s van me om m’n situatie uit te leggen. Binnen no-time krijg ik lieve appjes en telefoontjes en het aanbod om me te helpen. Hoe lief ook, ik voel dat ik dit zelf wil doen. Maar het gevoel dat ik zo’n sterk vangnet heb, dat geeft me opnieuw tranen. Wat ben ik gezegend. Juist als het kut gaat zie je hoe je kunt bouwen op je omgeving. En, bedenk ik me… De enige manier hoe mensen er voor me kunnen zijn, is door zelf open te zijn over m’n situatie. Hoe kunnen mensen er voor me zijn als ik niet vertel wat me dwars zit?

Ja, ik wil dit verhaal graag delen. Ik wil m’n struggles delen. Ik voel me niet zwak. Ik voel me sterk. Ik heb het gevoel dat ik alles aan kan. Ook dit. Ik voel me juist extra gemotiveerd om ‘m’n shit together te krijgen’. En ik ben sterk genoeg om te durven delen dat m’n leven niet perfect is.

Hoe cliché ook, dat is simpelweg onbetaalbaar.

Nu, excuseer me even. Ik ga een dansje maken om te vieren dat ik dit gewoon ga overleven!

Liefs Jantien

P.S. Ik ben heel benieuwd wat jouw struggle op dit moment is en of jij dit durft te delen?

Thassos; waarom je naar dit Griekse eiland wilt!

Vorig jaar werd ik al uitgenodigd voor de I love Griekenland campagne om een weekje naar Thassos te komen. Op dat moment was ik zo druk met het uitgeven van m’n boek dat ik geen tijd had om er op uit te gaan dus ik moest nee verkopen. Maar nu was ik toch in Griekenland na de Nomad Cruise, dus ik besloot het alsnog te doen. Goede keus, want Thassos was te gek! Ik brak m’n teen (kleinigheidje houd je), huurde een auto, cruisde rond het eiland en propte me vol met te lekker seafood. Kijk mee!

Thassos; zo lekker dat je het wilt eten!

thassos-griekenland

Om te beginnen… De geur van dit eiland. Het ruikt hier zo lekker dat je het zou willen eten. Niet normaal! Thassos ligt in het noorden van Griekenland en is vergeleken met de meeste Griekse eilanden een stuk groener en bergachtiger. Ik houd van groen, bergen en hiken en dat in combinaties met prachtige stranden maakte Thassos voor mij de ideale bestemming.

Sla Philippi niet over

philippi-griekenland

Ik had de luxe dat ik iemand mocht uitnodigen dus ik besloot een vriend die ik had leren kennen op de Nomad Cruise mee te nemen tijdens dit avontuur. Wel zo gezellig. We vlogen vanaf Athene in zo’n driekwartier naar Kavala. Vanaf daar pakten we de ferry naar Thassos. Dit duurt zo’n anderhalf uur. Maar ik zou adviseren eerst nog een nachtje in Kavala te blijven en een bezoekje te brengen aan de historische plek Philippi. Ik vond het er prachtig.

Te doen op Thassos

thassos-boottour

Op Thassos werd ik uitgenodigd voor een boottour en jeep safari en huurde ik een auto. Tijdens de boottour hadden we een beetje pech, want in de ochtend regende het. Het is er niet voor niets zo groen. Maar gelukkig klaarde het later op want toen kon ik in ieder geval zien hoe mooi het er eigenlijk is. Het water is kraakhelder en de stranden zijn super wit. Prachtig!

De dag erop gingen we voor jeep safari en reden we naar het hoogste punt van het eiland. Onderweg stond ik er echt van versteld hoe bergachtig en groen het er is. Ik kwam net vanaf Santorini en daar is alles droog, dus dit was een aangename afwisseling. Het uitzicht vanaf de top is prachtig! Als je tijd hebt zou ik zeker adviseren om onderweg ergens voor een wandeling te gaan.

Mijn favoriet: Giola!

thassos-giolo

Het eiland is niet super groot maar het openbaar vervoer is slecht en de taxi’s zijn duur, dus ik zou adviseren om een auto te huren en zelf lekker rond te crossen. Een stuk voordeliger en leuker. Wees wel voorzichtig, er lopen een heleboel geiten op de weg 🙂

Er is eigenlijk maar één weg die het hele eiland rond gaat en onderweg vind je de mooiste stranden en leukste restaurantjes. Voor mij absoluut een highlight was Giola. Een natuurlijk zwembad aan de kust. Je rijdt er gemakkelijk heen via de rondweg en loopt een kwartiertje vanaf de parkeerplaats. Wij waren er vlak voor zonsondergang en het begon net te regenen. Iedereen ging weg en dat betekende dat we de plek voor onszelf hadden. Perfect! Het water was heerlijk warm en het uitzicht is zo rustgevend. M’n favoriete plek op het eiland (ondanks dat ik hier m’n teen brak tijdens het beklimmen van de rotsen op blote voeten).

seafood Griekenland

Tot slot wil ik echt nog even zeggen dat het eten in Griekenland niet normaal lekker is. Als je weleens bent geweest, dan is dit vast geen nieuws voor je. Maar dit was mijn eerste keer in Griekenland, dus dit was nieuws voor mij. Ik heb in de drie weken dat ik hier was niet één keer slecht gegeten. Alles is lekker! Dat voelt mijn broek ook, maar nogmaals, kleinigheidje houd je.

Ben jij weleens op één van de vele Griekse eilanden geweest? Wat vond je ervan?

Liefs Jantien

Nomad Cruise 6 Mediterranean edition: mijn highlights!

Het is alweer  een maand na Nomad Cruise 6 en ik heb er eigenlijk nog niet echt over geschreven. Dat heeft een reden. Ik was over-geïnspireerd en wist niet zo goed wat ik erover moest zeggen behalve dat het weer te gek was. Maar goed, daar kun je natuurlijk niet zoveel mee. Ondertussen heb ik een iets beter perspectief en weet ik ook wat mij het meeste heeft geholpen en is bijgebleven. Ik deel graag mijn highlights met je en heb wat leuke tips!

Als je me al even volgt dan weet je vast dat ik een groot fan ben van de Nomad Cruise. Vorig jaar ging ik al mee met Nomad Cruise 5 van Gran Canaria naar Panama en deze keer was het tijd voor Nomad Cruise 6 van Malaga naar Athene. De cruise was iets korter dan de vorige en deze keer hadden we meer stops op de verschillende eilanden, dus ik was benieuwd of het wel net zo waardevol zou zijn. Ondertussen kan ik zeggen dat het minstens zo waardevol was en misschien zelfs nog wel meer.

Voor mijn gevoel was deze cruise nog professioneler dan de vorige keer. De organisatie was beter, de talks en workshops vond ik interessanter en de hele groep mensen aan boord was voor m’n gevoel iets verder in hun business en nomad leven dan de vorige keer. Zelf ging ik er ook iets minder onbevangen in, dus dat kan ook een deel van het verschil hebben gemaakt. Ik wist nu wat ik kon verwachten en had m’n zakelijke uitdagingen ook iets duidelijker. Dat geeft natuurlijk ook meer richting aan wat je eigenlijk aan het doen bent aan boord.

Mijn highlights aan boord

Deze keer ben ik werkelijk naar zo goed als alle talks en workshops geweest. Er was simpelweg niets dat ik wilde missen. Ik vond ze allemaal te gek en waardevol, met een aantal in het bijzonder.

Losing sight of shore

nomad-cruise-natalia

Negen maanden op zee. Brandende zon, hoge golven, storm, amper slaap en blaren op de handen. Natalia roeide samen met haar Coxless team van in totaal zes vrouwen, de Pacific over. Op de Nomad Cruise vertelde ze haar verhaal en het was zo ontzettend inspirerend maar vooral empowering dat ik een potje heb zitten janken. Wat een respect voor deze vrouw. En het mooie van haar verhaal is dat het helemaal niet alleen gaat over een oceaan over roeien. Het gaat over hoe je in de meest verrotte situaties positief kunt blijven, hoe je in een team werkt, hoe je klaar staat voor anderen en hoe je mensen niet overboord gooit als het je even teveel wordt. Nu ik dit schrijf krijg ik alweer kippenvel. Wat een fantastisch mens en wat een fantastisch verhaal!

De documentaire over dit gigantische avontuur staat op Netflix: Losing sight of shore. Ik adviseer iedereen om te kijken. Inspiratie en tranen gegarandeerd! Ik voel me super bevoorrecht dat ik Natalia persoonlijk heb mogen leren kennen.

Guitar hero

nomad-cruise-tobias

Ik zag in de aankondigen van de cruise dat we één van s’werelds beste gitaristen aan boord zouden hebben. Hier was ik super nieuwsgierig naar en mijn god, ik vond Tobias één van de meest inspirerende mensen aan boord. Super gedreven, bescheiden en een gigantisch talent (wat simpelweg betekent; keiharde werker). Eén nacht speelde hij in een leeg theater aan boord, voor slechts een handje vol van de cruisers die nieuwsgierig waren. Misschien wel het meest memorabele moment voor mij op de cruise. Hij was zo gigantisch goed en ik kon alleen maar denken, ik wou dat ik zo belachelijk gepassioneerd kon zijn over iets. Prachtig om te zien en horen.

Tobias heeft van z’n passie een super succesvolle online business gemaakt. Met zijn online trainingen helpt hij gitaristen naar de top. In een talk vertelde hij alles over hoe hij z’n business heeft opgebouwd en hoe wij dat zouden kunnen doen. Super interessant. Luister ook zeker naar z’n muziek op Spotify: Tobias Rauscher.

Brainstormen en problemen oplossen

Brainstormen klinkt als iets wat je even tussendoor doet. Iets wat niet super belangrijk is voor je bedrijf. Maar goed kunnen brainstormen en creatief kunnen denken is misschien wel één van de basisvaardigheden die je moet hebben. Met een goede brainstorm kun je namelijk heel gemakkelijk problemen en uitdagingen oplossen. Charlélie traint bedrijven en overheidsinstellingen in brainstorm-technieken en gaf hierin een workshop op de cruise. Wat mij betreft de beste workshop die ik heb bijgewoond en iets waar ik vanaf nu iedere dag gebruik van maak. Al voor de workshop had ik een uitgebreid gesprek met Charlélie over z’n werk, tijdens een 10 km durende hike op Menorca. Ja, de stops onderweg waren niet alleen voor sightseeing maar zeker ook om te werken en netwerken onderweg. Dit gesprek en zijn workshop waren voor mij zo motiverend dat ik er direct mee aan de slag ben gegaan en ik merk dat het me nu al verder helpt!

Benieuwd naar de basis van deze brainstorm technieken? Je leest er alles over in het artikel: Real brainstormtechniques to solve any problem.

Deep connection

nomad-cruise-deep-connection

Wat ik zo te gek vind aan de cruise is dat je dagen ‘vast zit’ op de cruise, niet of nauwelijks internet hebt en je dus echt met elkaar moet praten. De gesprekken gaan echt ergens over en je leert mensen snel kennen. Dat gaat als vanzelf maar wordt ook nog eens extra gestimuleerd met de deep connection meetup. In stilte elkaar in de ogen kijken, samen dansen zonder iets te zeggen, werkelijk leren luisteren naar iemands verhaal en met je ogen dicht elkaars handen aftasten. Ik vind dit helemaal te gek! Tijdens deze meetup had ik echt het gevoel weer wat dichter bij elkaar te komen en ik vond dit dan ook één van de meest waardevolle momenten op de cruise.

The cruise is just the beginning

nomad-cruise-boat-dancing

Ik heb het al vaker gezegd, the cruise is just the beginning. Sinds de cruise woon ik nog altijd samen met mensen die ik aan boord heb leren kennen. Hoe te gek! Tijdens de eerste weken in Griekenland waren er veel meetups, waarvan ik de boottocht in Santorini het aller leukst vond. Op een woensdagmiddag met een hele groep nomads rondvaren, hiken, zwemmen en feesten. Die dag was ik zo intens gelukkig en dankbaar dat dit mijn leven is!

Dit waren mijn hoogtepunten van Nomad Cruise 6. Ik heb m’n ticket voor de volgende cruise trouwens alweer geboekt. Deze gaat van Spanje naar Brazilië. Hoe te gek! Je leest alles over deze cruise op de website van Nomad Cruise.

Nog een paar foto’s om het af te leren 🙂

nomad-cruise-alle-deelnemers

nomad-cruise-dinner

nomad-cruise-gala

nomad-cruise-team

nomad-cruise-wilm

nomad-cruise-crete

nomad-cruise-hike

nomad-cruise-griekenland

nomad-cruise-girls-kopie

Lijkt het jou wat om mee te gaan? Ik ben benieuwd!

Liefs Jantien

Waarom doe ik eigenlijk wat ik doe?

“Waarom wil jij eigenlijk een Digital Nomad zijn?” vraagt de meid die een talk geeft op de Nomad Cruise aan één van de deelnemers die ze het podium heeft opgeroepen. Ik ken de man die ze het vraagt nu een paar dagen en hoewel hij super extravagant en inspirerend is, staat hij nu toch even met z’n mond vol tanden. “Omdat ik vrij wil zijn,” is z’n antwoord, zoals waarschijnlijk dat van vele nomads. “Maar waarom dat dan?” De meid vraagt net zolang door totdat hij z’n schouders ophaalt. Ik heb het gevoel dat ik weet wat hij voelt. Ergens van binnen weet je waarom je het doet, maar hoe zeg je dat in godsnaam? Hoe maak je het concreet? Daar heb ik de afgelopen cruise veel over nagedacht en dat heeft me zo’n verrassend antwoord opgeleverd.

Waarom dan?

Iets doen wat je zo belangrijk vindt dat je er graag je bed voor uit komt. Sterker nog, iets waar je helemaal in op gaat en wat je in een flow brengt. Dat is volgens mij wat we allemaal willen. Iets dat groter is dan onszelf. Iets dat niet slechts leuk is of alleen wat geld in het laatje brengt. Iets dat je het gevoel geeft dat het ertoe dat. Dat je er verschil mee maakt en onderdeel bent van de samenleving.

Dus ja, in de afgelopen weken op de Nomad Cruise ben ik opnieuw op zoek gegaan naar m’n waarom. Het is namelijk niet de eerste keer dat ik erover nadenk. Het is wel de eerste keer dat ik echt het gevoel heb dat ik het te pakken heb. Het gaat namelijk veel verder dan vrij willen zijn of een leuke tekst schrijven. Het is groter dan wat ik zelf doe. Ik wil geen Digital Nomad zijn alleen om wat van de wereld te zien en ik wil niet schrijven alleen omdat het creatief is. Nee, er zit overal een hele grote waarom achter en als ik er over nadenk dan voel ik de noodzaak. Ik zal en moet dit doen. Dat is wat me iedere keer weer motiveert. Ook als alles tegenzit.

Waarom kom ik ’s ochtends m’n bed uit?

Mijn grote waarom is dat ik niet wil dat mensen zich alleen of eenzaam voelen. Het klinkt misschien een beetje dramatisch en diep (dat is het ook), maar het is precies waar alles wat ik doe op neer komt. Ik schrijf verhalen omdat ik ervan overtuigd ben dat verhalen alle leed dragelijk(er) maken. Het verbindt mensen. Ik organiseer events als Speeddaten voor ondernemers omdat ik zie dat ondernemers soms het gevoel hebben dat ze er alleen voor staan. Of een Masterclass Creatief Schrijven omdat ik wil dat andere ondernemers zich ook beter kunnen verbinden met hun publiek. Ik wil graag met alles wat ik doe zorgen voor verbinding. Anderen het gevoel geven dat ze er niet alleen voor staan. Want uiteindelijk hoeft niemand er alleen voor te staan.

Waarom ik dit zo belangrijk vind?

Achter iedere waarom zit een persoonlijk verhaal gescholen. De reden dat ik dit zo belangrijk vind kun je waarschijnlijk wel raden. Ik heb mezelf heel vaak alleen of onbegrepen gevoeld. Ik voelde me vaak een beetje de vreemde eend in de bijt. Altijd groot aan het dromen, wilde plannen en in m’n hoofd met hele andere dingen bezig dan dat ik dacht dat normaal was. Tot vorig jaar dacht ik echt nog dat ik misschien even ‘normaal moest doen’. Totdat ik meeging op de Nomad Cruise en ontdekte hoe fijn het is om met mensen omringd te zijn die net zo ‘niet normaal’ zijn als ik. Ik ben er werkelijk van overtuigd dat iedere mensen om zich heen kan verzamelen die je gewoon begrijpen, zodat je volop kunt leven in plaats van jezelf excuseren voor je gedrag of gedachten. En dat wil ik dus heel graag belangrijk maken. Die verbinding. De reden dat ik een Digital Nomad ben is niet alleen omdat ik wat van de wereld wil zien, het is om dat de community mij begrijpt en ik begrijp de community.

nomad-cruise-dutchies

Ik weet hoe het voelt om eenzaam te zijn 

Daarnaast weet ik ook hoe het voelt om echt eenzaam te zijn als je met een geheim rondloopt. Ik denk dat veel mensen een geheim hebben. Sommigen groot, sommigen klein. En er is niets wat je meer blokkeert dan een geheim of het gevoel dat je niet helemaal open kunt zijn. Het houdt groei tegen en de mogelijkheid om werkelijk te stralen. Dat vind ik zo pijnlijk om te zien. Ik heb een aantal jaar geleden al uitgebreid over mijn ‘geheim’ geschreven (zoals je hier leest). Op dat moment was ik er zelf al een soort van overheen, maar ik vond het zo belangrijk om anderen hiermee te helpen zodat mensen weten dat het anders kan. Dat je je niet alleen hoeft te voelen. Dat er mensen zijn die je begrijpen en willen luisteren.

Ik zou het werkelijk van de daken willen schreeuwen en dat zegt alles over hoe belangrijk ik mijn waarom vind. Ik wil er niet alleen m’n bed voor uit komen, het houdt me met regelmaat werkelijk op ’s nachts. Niet omdat ik erover pieker, maar omdat ik me zo gedreven voel.

waarom-digital-nomade

Nu ik mijn waarom nog duidelijk heb, denk ik dat ik ook meer richting kan geven aan wat ik aan het doen ben en dat geeft me heel veel energie.

Ik ben heel benieuwd wat jouw waarom eigenlijk is? Waar kom jij je bed voor uit?

Liefs Jantien

Ik organiseer iets tofs! Speeddaten voor ondernemers

Als ik iets heb geleerd in mijn tijd als ondernemer, dan is het wel het belang van je netwerk. Maar ja, dan moet je netwerken wel leuk vinden. Ik hoor steeds vaker van ondernemers dat het ze de strot uithangt, en niet gek. Er wordt zoveel georganiseerd en overal moet je jezelf maar weer zien te profileren. Geen gemakkelijke klus. Gelukkig weet ik ook hoe tof het kan zijn om werkelijk een band op te bouwen met je collega’s én hoeveel waardevoller je netwerk wordt als het gebaseerd is op de juiste energie. Daarom organiseer ik het netwerken nieuwe generatie. Speeddaten voor ondernemers (ook voor stelletjes en teams)! Ik vertel je er meer over.

Omgeving is alles!

Ik heb het al vaker gezegd. Omgeving is alles. Als je de juiste mensen om je heen hebt dan raakt alles ineens in een stroomversnelling. Netwerken gaat dan ook niet (alleen) om je bedrijf profileren, je product of dienst verkopen of visitekaartjes uitdelen. Het gaat om een werkelijke band opbouwen. En hoe bouw je nou een betere band op dan door elkaar ook persoonlijk te leren kennen?

Fuck netwerken, begin met daten!

Omdat ik van zoveel ondernemers hoor dat ze wel klaar zijn met het ‘old-skool’ netwerken en het tijd vinden voor iets anders, organiseer ik Speeddaten voor ondernemers.

Benieuwd?

Lees er hier alles over…

speeddate-voor-ondernemers

Wat je kunt verwachten tijdens deze avond?

Laat de visitekaartjes maar thuis, want vanavond gaat het helemaal anders. Geen ‘verkooppraatjes’ of pitches. Vliegensvlug leer jij je collega ondernemers écht kennen.

De hele avond wordt voor je verzorgd. Je hoeft niet na te denken over hoe je jezelf voorstelt of wat je hoopt dat anderen over jou zullen onthouden. Ik zorg ervoor dat de juiste ondernemers jou gaan onthouden. Je hoeft er alleen maar te zijn en plezier te hebben.

Aan het einde van de avond ga jij naar huis met te gekke nieuwe contacten met ondernemers met wie je normaal nooit de samenwerking had opgezocht. Niet om tafel omdat jullie hetzelfde bedrijf hebben of elkaar een dienst verlenen, maar juist omdat jullie elkaar snappen. Het klikt. Simple as that.

Binnen no-time heb jij de ideale omgeving voor jezelf gecreëerd, met mensen die jou snappen en je energie geven. Die je kunt bellen als je tegen een probleem aanloopt. Die je echt vertrouwt en met wie je op één level communiceert.

Zo wordt jouw netwerk écht waardevol!

P.S. Welke leuke man of vrouw moet hier ook echt bij zijn?

 

Ik kan echt bijna niet wachten tot het zover is! Dit wordt zo te gek en waardevol.

Wil je erbij zijn? Bestel hier dan snel je ticket want er is beperkt plek!

Tot 4 juni 🙂

Liefs Jantien

Deze travel gadgets gaan altijd mee in m’n koffer

Toen ik twee weken geleden bij m’n ouders de keuken in wandelde na een half jaar op reis, stond er een groot pakket voor me klaar op tafel. “Goh, wat lief,” dacht ik nog. “Was niet nodig geweest.” Dat vonden zij ook, want het pakketje was van smartphonehoesjes.nl (waar je overigens meer kan krijgen dan alleen telefoonhoesjes). Na een half jaar op reis was er een hoop apparatuur en handige gadgets kapot of kwijtgeraakt, dus het pakketje met handige travel gadgets kwam heel gelegen. Deze tools heb ik altijd mee op reis!

Ik ben nooit heel zuinig op mijn spullen. Ik gooi het erop dat het met mijn creatieve brein te maken heeft dat ik van alles kwijt maak of laat vallen, maar de reden maakt in principe ook niet uit, het gebeurt simpelweg gewoon. Zo heb ik in het afgelopen half jaar een telefoon kapot gemaakt (laten vallen en geen stevig hoesje, heel pijnlijk). Ik heb een powerbank gemold en drie paar oordopjes vernield. Eerdere reizen heb ik al eens een telefoon in de wc laten vallen of zelfs m’n oordopjes in het rad van de fiets laten belanden waardoor niet alleen m’n oordopjes maar ook de hele fiets naar de filistijnen was. Je zou kunnen concluderen dat ik geen goede spullen waard ben, maar gelukkig dachten ze daar bij smartphonehoesjes.nl anders over. Er stond namelijk een doos vol met goede spullen, oftewel, travel gadgets, voor me klaar. Leuk thuiskomen!

Wat er allemaal tussen zat waar ik veel gebruik van maak tijdens het reizen?

Een powerbank
Voor mij echt één van de allerbelangrijkste tools. Zonder powerbank ben ik nergens, want m’n telefoon heb ik simpelweg nodig om te werken (of om een uber te bestellen) en je weet hoe snel tegenwoordig de batterij van een telefoon leeg is. Zoals ik al zei, was op reis m’n powerbank kapot gegaan. Ik had een nieuwe gekocht, maar dat ding doet het simpelweg niet. Puur kwaliteit. Kost niks, heb je ook niks. Dus ik ben blij dat ik nu een nieuwe heb die daadwerkelijk oplaadt.

Oordopjes
God, wat ben ik in Brazilië op zoek geweest naar fatsoenlijke oordopjes. Ik had altijd oordopjes bij m’n iPhone maar die zijn dus kapot gegaan. Denk je dat je die dingen overal wel kunt kopen. Is ook zo, maar de kwaliteit is wel even anders. Uren op zoek geweest en na twee paar dat direct weer kapot was, was ik helemaal blij dat ik eindelijk m’n iPhone dopjes ergens had gevonden. Wil ik met iemand bellen, blijkt het microfoontje niet te doen. Dus het kwam me heel goed uit dat er nieuwe oordopjes in het pakket zaten. Werkt niet alleen goed, zit ook nog eens fijn in m’n oren én heeft een leuk opvallend kleurtje. Goud.

Adapters en laders
Ik bid voor de dag dat ze overal ter wereld dezelfde stopcontacten hebben. Wat zou dat het leven makkelijker maken. Maar tot die tijd is het wel verdomd handig om altijd de juiste adapters bij je te hebben. In Brazilië hadden ze weer andere stopcontacten dan in Colombia, dus daar kon er opnieuw voor naar de winkel, terwijl ik al van alles bij me had. Nu heb ik nog wat toegevoegd aan de collecties. Geen plek meer op de wereld waar ze mij eronder krijgen met hun stopcontact-geneuzel.

Waterdicht hoesje voor de telefoon
Een tijd terug zat ik op een krakkemikkig bootje naar een eilandje, terwijl er storm op stak. Ik was zeiknat en we schommelden zo dat ik zat te wachten op het moment dat de boot zou kieperen. Het enige wat ik kon denken is, als het gebeurt, mobiel boven het hoofd. Ik had er tegen die tijd al eentje gemold, dus zat er echt niet op te wachten nog een keer afscheid te moeten nemen van m’n telefoon. M’n reisgenootje had toen een mooi plastic hoesje met keycord. Ideaal. Volgende keer mag het bootje zinken, m’n telefoon gaat niet meer mee 😉

Overige travels gadgets

Verder zat er een toffe linnen tas in het pakket, wat ik altijd bij me heb op reis omdat het geen ruimte in beslag neemt terwijl het altijd handig is om een extra tas te hebben. Er zat een selfie cam lens in. Ik moet zeggen dat ik al heel lang niet meer gefilmd heb, terwijl ik eerder nog regelmatig live ging. Zou je het leuk vinden als ik dat weer oppak? Tot slot ook nog wat leuke stickers voor op de laptop of telefoon. Vooral het hartje met palmbomen vond ik erg tof. Herinnert me aan m’n vrijheid. En wist je dat je ook zelf je telefoonhoesjes kunt ontwerpen? Een eigen hoesje maken doe je hier.

Ik ben weer helemaal klaar voor de volgende reis die over twee weekjes alweer begint!

Welke travel gadgets kun jij echt niet missen op reis?

Liefs Jantien

Spring naar de toolbar